ଏତେ ବଡ଼ ଶୂନ୍ୟତା ତା ଆଞ୍ଜୁଳିରେ ଧରୁନି ପଣତ କାନିରେ ଜାକି ଧରିଛି ଯିବାକୁ ଚାହୁଁନି ସେ ଖୋଜୁଛି ସେ ତା ତତଲା ଲୁହରେ ବିଗତ ଦିନକୁ ଶକ୍ତି ନାହିଁ...
ଯେଉଁଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ମୋ ପଥ, ସେଇଠି ସମାପ୍ତ, ବିଚିତ୍ର ଏ ସୃଜନୀର ତନ୍ତ୍ର ।
ଏକା ଠିକଣା ସଭିଏଁ ସେଠି ମିଛ ମାୟା ହାଟନାଟେ କଥାକଥାରେ ହୋ ହଲ୍ଲା
ଜ୍ଞାନର ପ୍ରଦୀପ ଜାଳି ପ୍ରତିଟି ହୃଦୟେ ଅଜ୍ଞାନକୁ ନାଶ କଲେ ବୃହସ୍ପତି ପ୍ରାୟେ । (୭)
ଠିକ୍ ସେହି ନିଆଁ ଦିନେ ପୁଣି ଜଳିବ, ଜୀବନର ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ପରେ ପରେ ।
ହେ ମିଛ ଚୁମ୍ୱନର ନାୟକ ଥରେ ହାତରେ ବେଲୁନ୍ ଧରି ଆସ । ରାହା ଧରି ଥିବା ପୁଅ ମୋର ତୁନି ପଡ଼ିଯାଉ ମୁହଁରୁ ଲିଭିଯାଉ କଳାଦାଗ ।
ସାର ଅଉଷଧ କିରୋସିନ ସହ ଡିଜେଲ ହେଲାଣି କେତେ ମହଙ୍ଗା ଚାଷୀ ଧାନ ହୁଏ ଅଭାବି ବିକ୍ରି ବେକରେ ତାହାର ଲାଗିଛି ପଘା ।
ତେବେ କାହିଁକି ଏ ଦର୍ପ ଦମନୀୟତା କାହିଁକି ଏ ଅହଂ ପ୍ରତି କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରତିଯୋଗୀତା ଆଉ ହାରିଯିବାର ଭୟ କେଉଁ ବିଶେଷ କଥାକୁ ଧରିବସିଛି ମଣିଷ ତାର ଚେତନାରେ ଏଇ...
ସେ ଜନ୍ମ ନେଲେ କାରାରେ ଅକ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ଧକାରେ ଜ୍ୟୋତି ଦେଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ନ କରୁଛୁ ଆମେ ସବୁ ଆତ୍ମ ସମର୍ପଣ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଠାରେ ଆତ୍ମ ନିବେଦନ
ଲୁହ ଆସେ ହସର ଛଦ୍ମବେଶେ ଖୁସି ରହିବାର, ଅସ୍ତିତ୍ଵକୁ ଖୋଜି । ନୀରବ ରହିବାକୁ ପଡେ, ସଭିଙ୍କ ମେଳରେ ହଜି ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ