ପ୍ରିୟା ମୋର ତୁମର ବାହୁ ଅପେକ୍ଷା କରିକି ରହିଛି ଅଧର ତୁମ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରିକି ରହିଛି ତୁମ ଓଠର ମଧୁରେ ନିଜକୁ ମୁଁ ଭୁଲିଯାଏ ମଧୁପାନ କରି ଚାଲୁଥାଏ ।
ଭୋକର ନିଧନ ପାଇଁ ଏବେ ଚାଲୁଅଛି ଦୋହଲ୍ଲା, ପାଟିତୁଣ୍ଡ ଆଉ ବିଧାନସଭାରେ ଭାରି ହଟ୍ଟଗୋଳ,
ଶିବଦୂତ ମୁଁ. . . ମହାପୁରୁଷ ସହଭାଗୀ ସବୁରି ଅନ୍ତର ରାଜା, ରଙ୍କି, ଭୋଗୀ, ଯୋଗୀ ସମସ୍ତେ ପାଉଁଶ ମୋ ହାତର. . .
କାହା ଆଖିରେ ସିଏ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅବତାର ପୁନଶ୍ଚ କାହା ଆଖିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବର୍ବର ।।
ନଷ୍ଟ ଭ୍ରୁଣଟି ଇଶ୍ଵର କୋଳରେ ଅଛୁ ନିଶ୍ଚିତ ରେ ମନ ଥୟ ଧରେ ଆଜି ବି ତୋତେ ମନ ଝୁରେ ।।
ବାହୁରେ ଆସିଲେ ତୁମେ ହୃଦୟ ମୋ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ ତୁମେ ନ ଆସିବା ଯାଏ ମନ ସମୁଦ୍ରରେ ତୋଫାନ ଉଠି ଚାଲୁଥାଏ ।
ଲେଖିବା ଏକ କଳା ଏ କଳାର ବିକାଶ କରାଯାଏ ନିତ୍ୟ ପ୍ରତି ସାଧନା କଲେ ଲେଖାର ବିକାଶ ହୁଏ ।
ତାଙ୍କରି ଋଣ ଶୁଝିବା ସ୍ନେହ-ଋଣ ଆମେ ସନ୍ତାନେ ଦେବା ହେ ଆସ ସୁଖୀ ସମାଜ ଗଢିବା ସୁଜନ ହେ
ବାଟ ଭୁଲି ରାସ୍ତା ଖୋଜିବା ଅପେକ୍ଷା.. ନଈତୁଠ ପଥରରେ ଗୋଡ଼ ଘଷିବା ଭଲ. ଆକାଶକୁ ଚାହିଁ ଛେପ ପକେଇବା ଯେ ଏତେ ମହଙ୍ଗା ପଡିବ... ଠିକ ପୃଥିବୀକୁ ଗୋଇଠା ମାରିବା...
ଦେହରେ ତା ମାଖିହୋଇ କଳା କଳା କଳଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଏ ମୋ ଅବୁଝା ମନ କାଇଁ ଖୋଜୁଛୁ ତୁ ଜହ୍ନ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ