ନୀରବରେ ଦେଖୁଥିବୁ ଆଉ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇ ରହିଥିବୁ ଆଉ କେହି ବୁଝୁ କି ନ ବୁଝୁ, ତୋ ଆଉ ମୋ ଯୋଡି କେଇ ଯୁଗର ।
ଏକ ଆହତ ମନ ନେଇ ମୁଁ ଟ୍ରେନ୍ ଆସିବା ପରେ ଚଢି ଯାଇଥିଲି ସତ, ମନ ମୋର କିନ୍ତୁ ଆରତୀ ର ଅବସ୍ଥା କୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରୁଥିଲା । କିଏ...
ସଳଖ ନ ଥାଏ କେବେ ସ୍ମୃତିର ରେଖା ମନ ସଳିତାରେ ଆମ ଆଲୋକ ଶିଖା, ଆମା ଆକାଶରେ ସ୍ମୃତି ପୂର୍ଣିମା ଚାନ୍ଦ ସ୍ମୃତି ଆଣେ ବେଳେ ବେଳେ ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ...
ଟିକି ବୋଉଙ୍କୁ ଜଡ଼ିତ କରି ଗାଁରେ ଥିବା ସମୟରେ ମୋର ମାତ୍ର ଚାରି ବର୍ଷରେ ବହୁ ସ୍ମୃତି ରହିଛି ।
ମନେ ନାହିଁକି ଗୋ ପ୍ରିୟା ଗତ ମୌସୁମୀରେ ଝରିଯାଇଥିଲି ଚାତକ ତନୁରେ ତୋର, ହଜିଯାଇଥିଲି ତୋ ମରୁଦ୍ୟାନରେ ପିଇ ତୋ ଅମୃତ ଝର ।
ବିଗତ କେଇ ବର୍ଷହେଲା ଏଠି ଗୋଟେ ସରକାରୀ ହାଇସ୍କୁଲରେ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଆସୁଛନ୍ତି
ହସୁଥିଲେ ଖିଲି ଖିଲି ମୁହଁକୁ ଯୋଡ଼ି, ଦାନ୍ତ କୁ ମେଲି ଦେଖୁଥିଲେ ଛାତ ଚାତକ ଭଳି।
ସେଇ ସ୍ୱଳ୍ପ ଅବଧିରେ ମୁଁ ଜିଇଁ ଯାଏ କେତେ ଯେ ବରଷ, ମନୋରମ ହେଇଉଠେ ମୋ ନିର୍ଜୀବ ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ୱ , ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ ଆତ୍ମତୃପ୍ତି ରେ ଝଲସି ଉଠେ ନୟନର ଉଆସ...
ଆଉ ବେଳ ନାହିଁ.. ଅନ୍ତର୍ଗତ ସୁପ୍ତ ମହାଶକ୍ତିକୁ ଜାଗ୍ରତ କର , ଦୂର୍ଗାରୂପ ଧାରଣ କର ।
ରାଧା ରାଗରେ କହିଲା- ନିଆଁ ପୋଇଁବାକୁ ଭଲପାଇବୁ, ହେଲେ ଦିଆସିଲି ହଜେଇଦବୁ, ଏ କି କଥା ! ସବୁନାଟର ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ତୁ !
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ