ରଙ୍ଗ ବି ବିକୁଛି, ଢଙ୍ଗ ବି ବିକୁଛି ଦୁନିଆ ର ରଙ୍ଗ ମଞ୍ଚ ରେ ଅତି କୁହା ପୁଣି ପ୍ରବଚନ ଦେଇ ଠକି ଖାଏ ମିଥ୍ୟା ପାଞ୍ଚ ରେ ।୩।
ନୁଖୋ କାମ୍ କରି ପାଏସୁ ଯାହା ବି ମାନ୍ ସନମାନ୍ ଯେତେ ମୁନୁଷ୍ ସମାଜ୍ ଆଦରେ ଦେସି ଯେ ଗୁଣ୍ ଗଉରବ୍ ତତେ ।
କିଏ ସେ ନାଚେ ଲୁଙ୍ଗିକି ଟେକି ମାରଇ ଲୁଙ୍ଗି ଡାନ୍ସ ଛାତ ଉପରେ ଝିଅକୁ ଦେଖି ମାରାଇ କିଏ ଚାନ୍ସ ।
ଭାରତ ମାତାର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁକି ଚାଲିଗଲେ ମୋର ପ୍ରାଣ ଛାତିରେ ପଥର ସାଜି ସହିଯିବୁ ଦେଉଛି ତୋତେଲୋ ରାଣ ।
ସବୁ ସରିସରି ଯେଉଁଦିନ ମୁଁ ଜୁଈରେ ପାଉଁସ ହେବି ସେତେଦିନ ଯାଏ ତୁମରି ସ୍ମୃତିକୁ ହୃଦୟେ ସାଇତି ଥିବି ।
ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ର ପ୍ରଥମ କିରଣ ରେ ଆଶା ସକାଳ ଊଂଉଥିବ ଜହ୍ନ କିରଣ ରେ ଧୋଇ ହୋଇ ଘନ ଘୋର ଅନ୍ଧାର ଧାଉଁଥିବ କେବେ ଖରା ଆଉ କେବେ...
ସାମୁହିକ ବଞ୍ଚିବାର ଅଭିପ୍ରାୟ ନେଇ... ଅନ୍ୟାୟ ଅତ୍ୟାଚାରେ ଶୋଷଣ ହେଉଛି....
ସେ ନଦୀ ତଟ ନଥିବ ଅପନ୍ତରା କଣ୍ଟକିତ ଭୂଇଁ ନଥିବ ଶଯ୍ୟାରେ ତା'ର ଚୋରାବାଲି ଯେ ନେବ ଚୋରାଇ ସେ ଭୂଇଁରେ ରହିବାନି, ସେ ଖାଲକୁ ମାନିବାନି ଅସରନ୍ତି ପଥରେ...
କିଞ୍ଚିତ ବିଳମ୍ବରେ ଯଦି ତାଗିଦ୍ କରୁନ ନିଜକୁ ତେବେ ଛାଇ ଦେଖି ଟିକେ ବସିଯାଅ ଗପପେଡିରୁ କିଛି ଗପ କାଢି ପରଷି ପାର ଯଦିବେଶୀଛାଇ ଲୋଭରେ
ବଢ଼େ ନିତି ପାପ ପ୍ରକୃତୀର କୋପ ଧର୍ମଠୁଁ ହୁଏ ଆଗୁଆ ସଂସାର ତୁମର ହୁଏ ନାରଖାର ନିଦରେ କି ଗଲ ଶୋଇ?
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ