ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ର ପ୍ରଥମ କିରଣ ରେ ଆଶା ସକାଳ ଊଂଉଥିବ ଜହ୍ନ କିରଣ ରେ ଧୋଇ ହୋଇ ଘନ ଘୋର ଅନ୍ଧାର ଧାଉଁଥିବ କେବେ ଖରା ଆଉ କେବେ...
ସାମୁହିକ ବଞ୍ଚିବାର ଅଭିପ୍ରାୟ ନେଇ... ଅନ୍ୟାୟ ଅତ୍ୟାଚାରେ ଶୋଷଣ ହେଉଛି....
ସେ ନଦୀ ତଟ ନଥିବ ଅପନ୍ତରା କଣ୍ଟକିତ ଭୂଇଁ ନଥିବ ଶଯ୍ୟାରେ ତା'ର ଚୋରାବାଲି ଯେ ନେବ ଚୋରାଇ ସେ ଭୂଇଁରେ ରହିବାନି, ସେ ଖାଲକୁ ମାନିବାନି ଅସରନ୍ତି ପଥରେ...
କିଞ୍ଚିତ ବିଳମ୍ବରେ ଯଦି ତାଗିଦ୍ କରୁନ ନିଜକୁ ତେବେ ଛାଇ ଦେଖି ଟିକେ ବସିଯାଅ ଗପପେଡିରୁ କିଛି ଗପ କାଢି ପରଷି ପାର ଯଦିବେଶୀଛାଇ ଲୋଭରେ
ବଢ଼େ ନିତି ପାପ ପ୍ରକୃତୀର କୋପ ଧର୍ମଠୁଁ ହୁଏ ଆଗୁଆ ସଂସାର ତୁମର ହୁଏ ନାରଖାର ନିଦରେ କି ଗଲ ଶୋଇ?
ଦୁଖର ବୋଝଟା ଲେସି ହେଇଥିସି ଆଏଁଖ ଦେଉଥିସି କହି ମନର ଭିତର ଦୁଖର ଗୁମକା ଲହେ ନ ଯାଉଥିସି ବହି ।
ଜାଣେନା ସେ କିପରି ଜୀବନ ପ୍ରୀତି ର ଗୋଲାପ ଫୁଟେ ସେଠି ଅବା କଣ୍ଟା ଫୁଟି କ୍ଷତାକ୍ତ ହୁଏ ମନ ନିମିଷେକରେ ସୁଖ ଲହଡି ଭାଙ୍ଗେ ଅବା ଦିଗ ବିଦିଗ...
ସବୁକିଛି ସାଇତି ହୋଇଥିଲା ସ୍ମୃତିର ଗନ୍ତାଘରେ... କିଛି ମନେ ନ ଥିଲା । ୧୧
ସମୟ ବି ଟିକେ ଧିମେଇ ଯାଇଥାଏ, ଆଖିରେ ଆଖିଏ ସ୍ୱପ୍ନ ନେଇ ସେ ଠିଆ ହୋଇଥାଏ, ହାତରେ ଲାଲ୍ ଗୋଲାପଟେ ହାତରେ ଧରି ମୁଁ ତା ପାଖକୁ ଯାଏ, ଛାତିରେ...
ଆଉ କେତେ ଦିନ ? ଶିକ୍ଷାକୁ ବସ୍ତୁବାଦୀ ଚେତନାର ଶକ୍ତି ସାମର୍ଥରେ ରଙ୍ଗାଇ, ମଜାଇ ପରୀକ୍ଷାର ଜୁଆ ଖେଳେ. . .
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ