ଗୋଟେ ମାତାଲ ଗାଁ

ଶ୍ରୀ ଯଚିନ୍ଦ୍ର କୁମାର ରାଉତ

ମା’ର ନାମ

ନବଜ୍ୟୋତି ରାୟ

ମା' ଗଲା ପରେ ତୁମର ଜୀବନ ନ ଥିବା ଆଖି, ମୁଁ ଦେଖିଛି ବାପା ଦେଖିଛି ପୁଣି ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଛଳନାରେ ଢାଙ୍କିବା ତୁମ ଅସହାୟତା ।

କଳା ଅଜଗର

ଶ୍ରୀ ସୁରେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବେହେରା

ଭକ୍ତ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦର ଆକୁଳ ନିବେଦନରେ ନରସିଂହ, ହିରଣକଶ୍ୟିପୁର ଛାତି ଚିର ରକ୍ତ, ମାଂସ, ହାଡ଼ ଶୋଷି ନେଲା ପରି କେଉଁ ଦୀନଦରିଦ୍ର, ନିରନ୍ନ ବୁଭୁକ୍ଷୁର ଆର୍ତ୍ତ ଚିତ୍କାର

ଜହ୍ନ ଜଣାଣ

ଡ଼ଃ ଦିଲୀପ କୁମାର ସ୍ୱାଇଁ

ଜହ୍ନରାତି କଥା ଭାବି ଭାବି କିଶୋରୀଝିଅ ଗୋଡ଼ ପୂରେଇଦେବ ଚୁଲ୍ଲୀରେ ଭାବୁଚକି ? ବାରୀକବାଟ ଖୋଲି ଯିବ ଆମ୍ବତୋଟାକୁ ?

ଜନ୍ମଭୂମି

ଦିବାକର ସାହୁ

ତୋ ପୁତ୍ର ବୀର ସାମନ୍ତ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ବଳ ଅପ୍ରମିତ ସ୍ୱାଭିମାନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ କରିଛି ପଣ ସିଆଚୀନ ତୁଷାରରେ କାରଗିଲ ସୀମାନ୍ତରେ ଶତ୍ରୁ ସହ ଲଢ଼ି ଦର୍ପ କରନ୍ତି ଚୂର୍ଣ୍ଣ...

ଶ୍ରୀପାଦେ କରୁଛି ଲୁହରେ ପ୍ରଣାମ

ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର

ହାଏ ମୋ ଜନନୀ କାହିଁ ମାରିଲାନି ଜନ୍ମ ଅବସ୍ଥାରେ ସତେ... ଆଜି ମୁଁ କହୁଛି ନେଇଯାଅ ପ୍ରଭୁ ଏହି ମୂହୁର୍ତ୍ତରେ ମୋତେ ।

ଦୁଇ ଟୋପା ଲୁହ

କିରଣବାଳା ନାୟକ

ଯେଉଁ ଦୂର୍ବାର ଆଶା ନେଇ ଆଗେଇ ଚାଲିଥିଲି ସମସ୍ତ ଯାତନାକୁ ସହି, ମଉଳି ଗଲାଣି ସେ ମଉଳିନି ଫୁଲର ବାସ୍ନା ଝଡ଼ର ପରଶେ ଦୂର୍ବାର ପ୍ରାଚୀର ଗଲାଣି ଭାଙ୍ଗି ।

ମୋ ସ୍ୱପ୍ନରେ ତମେ

ଡା: ନୀଳମାଧବ କର

ମୋ ସ୍ୱପ୍ନ ସବୁ ରୂପ ନିଏ ତମ ଦେହ ଅଗଣାରେ ସଜେଇ ତମକୁ ନାଲି ନୀଳ ଓଢ଼ଣା ଜରିରେ ।

ଆଜି ମନେପଡ଼େ ମୋ ଗାଁ

ମୋନାଲିସା ଦାଶ

ଦୋଳବେଦୀ ପାଖ ନଡ଼ିଆଗଛମାନଙ୍କ ଫାଙ୍କରେ ସେ ଫାଳିକିଆ ଜହ୍ନ

ଅଖୋଜା ଅଲୋଡ଼ା ତୁମେ

ମୋନାଲିସା ଦାଶ

ଦିନ ଥିଲା ଯେବେ ଆମେ ଦିହେଁ ଭିଜିଥିଲେ ପ୍ରେମର ପହିଲି ବର୍ଷାରେ ହୃଦୟରୁ ହୃଦୟକୁ ଦୂର କରି ତୁମେ ଚାଲିଗଲା ପରେ