ଏଣିକି ଅନେକ ସମୟରେ ସେ ଓଦା ଆଖିରେ ମୋବାଇଲ୍ ଖେଳାଏ । ତା’ ଭିତରୁ କେତୁଟା ନମ୍ବର ନା ସେ ଡାଏଲ କରିପାରେ, ନା ଡିଲିଟ୍ କରିପାରେ ।
ସନ୍ତାନ ଦୀପର ତୁମେ ସଳିତା ନିଜେ ଜଳି ଜଳି ଦିଅ ଆମକୁ ଶୀତଳତା ଥାଉ ପଛେ କଷ୍ଟ ଥାଉ ଯେତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ତଥାପି ତୁମ କର୍ମଠ ଶରୀର ଥକେନା ।।
ହଁ, ଯୋଉ ଆଖି ସହ ମୋ ଆଖି ମିଳନ ହବାର ଥିଲା, ସେ ଆଖି. . . ଏ ଆଖି ନୁହେଁ, ଏ ଆଖିରେ ନାହିଁ
ମୃତ୍ୟୁ ଆମ ପରମ ମିତ୍ର ଲାଭ ଫଳର ଆଶାକୁ ଛାଡ଼ ହେ ମିତ୍ର !
ବାପା ମାଆଙ୍କର ଅଳିଅଳୀ ସିଏ ଭାଇ ପାଇଁ ସେ ଯେ ଜଗତଜୀତା ଦୁହିତା. . . ଦୁଇ କୂଳକୁ ସେ ହିତା ।।
ତୁମେ କିନ୍ତୁ, ଜୀବନର ଧାରା ଯାହା ବରଷା ଏ ଅମୃତ ପିଆଲା,
ସ୍କୁଲ ଫେରନ୍ତା ଝିଅ, ପୁଅକୁ ନିରେଖିଲେ ବନ୍ଧୁ ପଚାରନ୍ତି କାହାକୁ ଖୋଜୁଛ । ସ୍ମୃତିନାମ୍ନୀ ଝିଅଟି ସେଠାରେ ନଥାଏ କିମ୍ୱା ସ୍ମୃତିର ରୂପ ନେଇ କେହି ବି ନଥାନ୍ତି ।
ଲୋଡ଼ା ହୁଏ ଅଜସ୍ର ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ହୁଏ ଅନ୍ତହୀନ ପ୍ରତୀକ୍ଷା ପ୍ରୀତିକୁଞ୍ଜରେ ଦେବାକୁ ହୁଏ ବାରମ୍ୱାର ଅଗ୍ନି ପରୀକ୍ଷା
ମୁଁ କିନ୍ତୁ ସେମିତି ନିରବ ନିଶ୍ଚଳ ନିର୍ଜୀବ ଦାରୁ ପରି ତୁମ ମନସ୍କ ହୋଇ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିଲି,
ନିଜର ରକତ ଆଜି କରିଛି ପର, ଝରାଉ କାହିଁକି ବସି ଲୁହର ଧାର । ସମ୍ପର୍କର ସୂତା ଖିଅ ଯାଇଛି ଛିଡ଼ି, କିଏ ଜାଣେ କୋଉ ଜନ୍ମେ ହବ ସେ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ