ଫୁଟା କଳସୀଟି ଘରକୁ ନେଲ ଯେ ଏବେ ଲହଡ଼ା ମାରୁଚି ପାଣି ଦାଣ୍ଡସାରା ନାଁ ଛାଡ଼ି ପାରୁଚ ପାଣିପିଆ ଭାଙ୍ଗିପାରୁଚ ମାଠିଆ ।
କୃଷକର ଧାନ ଊଣାକର ଦର ରୋକିବାକୁ ସିନା ମୁଦ୍ରାସ୍ଫୀତି କହିକି ପାରିବ ଗୋଟିଏ ଶସ୍ୟରେ ରହିଅଛି କେତେ ମେହନତୀ ।
ପଦାଘାତ କଲେ ହାକିମ ଚାକିରୀ ଦେଶ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ, ଘର ଛାଡ଼ି ଦେଇ ଆଗେଇ ଗଲେ ସେ ମାଟି ମା' ସେବା ପାଇଁ ।
କେତେବେଳେ ଆସ ତୁମେ ସୁଖର ପୁନେଇଁ ଜହ୍ନରେ ପୁଣି ଆସ ମୋ ଜୀବନେ ଦୁଃଖର ବିଷମ ତାତିରେ ।
ହେ ମୋର ପ୍ରିୟା ଛାତକୁ ତିନି ଥର ଠକ ଠକ କର ଯଦି ଚାହଁ ମୋତେ ଦୁଇଥର ପାଇପକୁ ଠକ ଠକ କର ଯଦି ତୁମ ଉତ୍ତର ନାହିଁରେ ହେ...
ଭକ୍ତ ସେବକଙ୍କ ସେବାରେ ଜଡ଼ ମଧ୍ୟେ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକଟ ଯାହାର ଅଭାବେ ମୂର୍ତ୍ତିଟି କେବଳ ପାଷାଣ ବା କାଠ
ଆହୁଲା ତୁ ମୋର ଜୀବନ ବୋଇତେ ଅନ୍ଧାର ଆଶା ବାଡ଼ି ତୋ ବିନା ଜୀବନ ନୌକା ମୋ-ଯିବ ଶୋକ ସିନ୍ଧୁ ଜଳେ ବୁଡି...
ଆନର ଗୁଛି ଛେଦବୁ ବଲି କୁଡବୁ ଯଦି ରେ ଗାତ ନିଜେ ଢୁକବୁ ହେଜବୁ ବାବୁ ହେଇ କେ ଉଦୁରମାତ ।
ଦେହର ଦୋଳିରେ ଝୁଲୁଛି ଜୀବନ କାଳଝଂଜା ବହେ ପଛରୁ ଶେଷ ଅଭିନୟ ଚାଲିଛି ଏବେ ତ ଜଳେ ବେଶି ଲିଭା ଆଗରୁ ।
ରସ ବିରସ ବିରସ ରସ ଆଲୁଅ ଅନ୍ଧ ଅନ୍ଧାରର କାନ୍ଦ
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ