କୁଆଁର ପୁନେଇ ଜହ୍ନକୁ ଦେଖିଲେ ଲାଜ ଲାଗେ ଆଜି କାହିଁ, କୁଆଁରୀ ନାହାନ୍ତି ଗାଆଁର ଦାଣ୍ଡରେ ପାଳଭୂତ ଦେଖା ନାହିଁ ।
କେଉଁ ଉପାଦାନରେ ବିହି ଗଢ଼ିଦେଲା ମୋତେ କେଜାଣି ?
କାନ୍ଧଭାର ବୁହା ପ୍ରତିସ୍ପର୍ବ୍ଦା ଖାଲି ଦାନମାଝୀ ଦେଖାଦେଖି ବାହୁଙ୍ଗି ଖଟିଆ ଉପରେ ବୁହାନ୍ତି ମେଡ଼ିଆ ଭାଇଙ୍କୁ ଡ଼ାକି
ଆଉ ଗଣେଷ ସରସ୍ୱତି ପୂଜାଦିନ ଫସଲ ଭଲ ହୋଇଥିଲେ.. ଭୋଜିଭାତର ଚାନ୍ଦା ଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ।
ସବୁ ଦେଇ ଦେଇ ସେ ଶୂନ୍ୟ ଅନ୍ୟର ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ନିଜ ଦେହ ଚିରି ଦେଇଛି ରାସ୍ତା , ବୁହେଇଛି ଶିରା ପ୍ରଶିରାର ସବୁ ଯାକ ରକ୍ତ , ମୁଣ୍ଡେଇଛି...
ଆଉ ଗୀତ ଗାଇବନି ଧାନବିଲ ବାପା ଫୁର୍କିନା ଉଡ଼ିଯାଇଚି ବଣି ଧାନଟିଏ ପୋତିଲନି ଯେ ନିଜକୁ ପୋତିଦେଲ ପଙ୍କରେ ।
ମୋ ହୃଦୟ ସାଧା କାଗଜରେ ଲେଖିଦେଇ ପ୍ରେମର ଅକ୍ଷର ଆଖି ପଲକରେ କରିନେଇଥିଲ ମୋ ହୃଦୟକୁ ଅତି ନିଜର
ତମ ଗାଁ ଦାଣ୍ଡ ପଡିଲେ ଶୋଇ ରାତ୍ରୀ ଯାଏ ନଇଁ ଆମ ସପନେ ତମ ଗାଁ ଗୋରି ଆଉ ସେଠି କେ ନାହିଁ ।
ସଫା ଦିଶିଲାଣି ନଈ ନାଳ ପାଣି ପୋହଳା ଚିତଳ ଚିତି ମାରିଲେଣି ଉଡ଼ି ମାଛରଙ୍କା ଛପି ମାରେ ଡୁବ ନୀଳକଇଁ ଦିଶେ ତୋରାରେ ଶରତ ଆସିଲା ଧରାରେ ।
ଝରି ଗଲା କେତେ ଜଳ ଗର୍ଭବତୀ ଆକାଶ କୁକ୍ଷିରୁ, ଭାଙ୍ଗି ଗଲା କେତେ ମନ ଅସହିଷ୍ଣୁ ଦୁନିଆ ଦାଉରୁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ