ମିଠା ବଂଶୀଟିଏ ହେବାପାଇଁ ଚାହୁଁଥିଲା ସିଏ ମୋ ସଙ୍ଗୀତର ଚାହୁଁଥିଲା ହେବାପାଇଁ ରାଜହଂସୀଟିଏ ମୋ ସ୍ଵପ୍ନର ବର୍ଷାଟିଏ ହେବାପାଇଁ ଚାହୁଁଥିଲା ସେ ମୋ ମରୁଭୂମି ଜୀବନର ଶାୟାରୀଟେ ହେବାପାଇଁ ଚାହୁଁଥିଲା...
ଜାଣେନା, ଏ ମାୟାର ସଂସାର କି ଆପଣେଇ ପାରିବ ତତେ ଏକ ଶୁଦ୍ଧ, ପ୍ରଫୁଲ୍ଲିତ ମନ ନେଇ ?
ଆଜିଯାଏ କ'ଣ କରିଛି ସିଏ ? ବାପା ଏବେ ସୁଅ ମୁହଁର ପତର ବୋଉ ଧୁମାଳ ଉଡ଼େଇ ଦେଇଥିବା ଚାଳ ଛପର ସବାରୀଏ ଲୁହ ନେଇ ଭଉଣୀ ଯାଇନି ଏଯାଏ...
ଛୁଇଁଛ କି ? ତାର ମନର ଦାଢ଼ରେ ଲାଗି ଯାଇଥିବା ମେଞ୍ଚା ମେଞ୍ଚା କଳଙ୍କ - କାଳିମାର ଦାଗକୁ !
ଏଠି ସେଠି ପାଦ ଥାପି ଚାଲି ସଳଖୁ ସଳଖୁ ପଡ଼ିଗଲା ବେଳେ ତା ହାତ ଲମ୍ବି ଆସେ ଆଉ କାହା ଆଗରୁ ।
ସୁଖ ଆସ ତମେ ଅତିକ୍ରମି ବନପଥ ଆଶା ବୈତରଣୀରେ ପୂରିଯାଏ ଶୁଷ୍କ ତଟ।
ପରଦା ସେପାଖେ ଚାନ୍ଦିନୀ ରାତି, ବିଞ୍ଚି ବିଞ୍ଚି ଯାଏ ଆନନ୍ଦର ତାରାଫୁଲ , ଝଲକା ଝଲକା ଦକ୍ଷିଣି ବାଆ, କୋଳେଇନିଏ ଶିରୋମଣୀରେ ସଜ୍ଜିତ ବାଷ୍ପୀୟ ଜଳ ।
ଏଠି ଲୁହରେ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ହୁଅ ପ୍ରତିଦିନ ବିପଯ୍ୟାର ବଂଶୀ ବାଜେ ଦିଗ୍ବଳୟରୁ କ୍ରମଶଃ ଛେଉଣ୍ଡ ହୁଏ ଗୋଟେ ସବୁଜ ଗାଆଁ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଯମଦୂତ ସାଜି ସମୁଦ୍ର ଭିଡ଼ିନିଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କାଳ...
ଈଶ୍ୱର ତ ବିଦ୍ୟମାନ ସଦା ମଣିଷ ପଣିଆର ସୁନ୍ଦର ହସରେ ପଟିଏ ରୁଟି ପାଇଁ , ମୁଠାଏ ଦାନା ପାଇଁ ମେହନତ କରୁଥିବା ସରଳ ନିରୀହ ନିଷ୍କପଟ ମଣିଷଙ୍କ ପେଟର...
ଭାଙ୍ଗିପଡୁଛ କାହିଁକି ? ନଇଁପଡିଲେ ଅନ୍ଧାର ମାଡ଼ିବସିବ , ମାଡ଼ିବସିବ ଯେ ଆଉ ନଛାଡିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଡରି ଡରି ମାରିବାକୁ ଭଲପାଇବ କି ?
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ