ତମେ ତାକୁ ହତାଦର କର ବୋଲି ତା ଦୁଃଖ- ମୋ ଦୁଃଖ ଯୋଡ଼ି ହେଇ ଭିଜିଯାଏ ଦୀପର ସଳିତା ।
ଏହିଭଳି ଲୋକ ଦେଶକୁ ବିପଦ ଅଶାନ୍ତ କରନ୍ତି ସଭିଙ୍କୁ ଜନତାଙ୍କୁ କରି ଦେଶର ଦରିଦ୍ର ସଜାନ୍ତି କୁବେର ନିଜକୁ ।
ମୋ କଳାରଙ୍ଗର ହୃଦୟରେ ; ପୁଳେ ଚର୍ବି ଚଢିଗଲାଣି ,
ଆବିର୍ଭାବ ହୁଏ ନବ ଆଶାର ସ୍ପର୍ଶ , ବଡିମା ତାର କୋମଳ ପଲ୍ଳବ ସଦୃଶ.. ନବ ଜାଗରଣ ର ଏକ ନୂତନ ରୂପ, ଘେନି ନିଏ ସର୍ବ ଅନ୍ତର ଦୁଃଖ.
ନୂଆ ନୂଆ ଆସି ଆସ୍ଥାନ ଜମାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖୁବ୍ ଭୟଭିତ କଲୁ ବ୍ୟାମଯାନରେ ଧନିକ
"ପରିତ୍ରାଣାୟ ସାଧୂନାଂ ବିନାଶାୟ ଚ ଦୁଷ୍କୃତାମ୍ । ଧର୍ମସଂସ୍ଥାପନାର୍ଥାୟ ସମ୍ଭୱାମି ୟୁଗେ ୟୁଗେ ।।"
ଡର ନାହିଁ ତୁମେ ଛାଡ଼ି ଯିବି ନାହିଁ ତୁମକୁ ତ କେବେ ସାରା ଜୀବନ ସାଙ୍ଗେ ଚାଲୁଥିବି ।
ଅସହ୍ୟ ଯମ ଯନ୍ତ୍ରଣା କଣ୍ଟକିତ ଜୀବନ ପଥ ମୁକ୍ତିର ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ କ୍ଷଣ ଅନୁକ୍ଷଣ ମା'ତୁ ପାରିବୁନି ସହି ।। ।।
ଗଣତନ୍ତ୍ର ପଲଙ୍କରେ ମଖମଲ୍ଲୀ ଶେଜ ପାରି କେବେ ଠାରୁ ... ଶୋଇ ପଡ଼ିଲାଣି ସମୟର ଅଜଗର !
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ