ତମେ କଣ ଦୁଃଖରେ ଅଛ କି ମନୀଷା ତମ ଦୁଃଖ କଣ କହି ଦେଲା ପରି ଭାଗ ଦେଇପାରିବା ପରି
ପ୍ରଶ୍ନଟିର ସମାଧାନ କରିବାର ଚେଷ୍ଟାରେ ଆଜିବି ବିଫଳ ଚେଷ୍ଟାବି କରି ଥକିଯାଇଛି କାବ୍ୟଟିର ସରଳାର୍ଥ ଲେଖିବାରେ ପାଷାଣର ଜୀବନ୍ୟାସ ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ
ପୁଅର ଏବର୍ଷ ନାଁ ଲେଖା ସେଥିପାଇଁ ଜନ୍ମ ପ୍ରମାଣ ପତ୍ର , ପାସ ପୋର୍ଟ ସାଇଜ ଫୋଟୋ ଇତ୍ୟାଦି ... ପୁଣି ନାଁ ଲେଖା ବେଳେ
ନିରଳଶ ହୋଇ ତୁମେ କର ତୁମ କାମ ପର-ଉପକାର ମନ୍ତ୍ର ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ।
ତମେ କିନ୍ତୁ ପୁରା ଓଲଟା ସବୁବେଳେ ତର୍କ ବୁଝି ନ ବୁଝିବାର ଛଳନା କରି ମୋ ହୃଦୟକୁ କ୍ଷତାକ୍ତ କରି ଚାଲିଛ ।
ତମେ ବସାଇବ କାରଖାନା ବୋଲି ଆମେ ହେଉ ବାସହରା ଆମ ଗାଁ ମାଟି ତା' ପାଣି ପବନ ଶସ୍ୟ ଶ୍ୟାମଳା ଧରା ।
ଆଉ କେତେଦିନ ? ଜାତି, ବର୍ଣ୍ଣ, ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଅବା ଦେଶୀ ବିଦେଶୀର ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଜିତ କରି ବନ୍ଧାଯାଉଥିବ ତୁମ ବଡ଼ଦେଉଳର ଶିଖରରେ ଧର୍ମର ପତିତପାବନ ବାନା ।
ଆଶ୍ରାଘରେ ସଭିଏଁ ଅତିଥି କାହାକୁ ନ ଜଣେଇ ଫେରାର୍ ହେବା ଏକାନ୍ତ ବିସ୍ମୟ, ପରିତ୍ୟକ୍ତ ଚଟିଘର ଭଳି
ଏବେ ତୋ ଚୁଲ୍ବୁଲ୍ ଛାତି ଉପରେ ତତଲା ଇଟାଭାଟିର କୋକେଇ ତୋ' ଧବଳ ସତୀତ୍ୱକୁ ଲୁଟି ଚାଲିଛନ୍ତି ମାଳ ମାଳ ଟ୍ରକ୍ ।
ବନ୍ୟା, ମରୁଡ଼ି, ବତାଶ ହୋଇଲେ ବଞ୍ଚେ ଚାଷୀ ଘାତ ପ୍ରତିଘାତେ ମେ' ମାସେ ତାଙ୍କ ଫଳିଲେ ଫସଲ ହିସାବ କାହିଁକି ତମ ହାତେ ?
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ