ଟୁପ୍ଟାପ୍ ଶବ୍ଦ କଢ଼ି ଫୁଲ ଆଉ ପକ୍ଷୀଙ୍କ କାକଳି
ବଳକା ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ପାଣି ଝରୁଥାଏ ଡାଳପତ୍ର ଦେହରୁ ସ୍ତମିତ ହୋଇଯାଏ ଦହନ ସ୍ୱସ୍ତିର ପ୍ରଲେପରେ ।
ମା କ୍ଷୀରରେ ଅଛି ଯେତେ ଉପକାର ତାହାକୁ କହିନୀ କେଉଁ ପ୍ରକାର ମା'ଶିଶୁ ଉଭୟେ ରହିବେ ସୁସ୍ଥ ସୁସ୍ଥ ରହି ଶିଶୁ ହେବ ମହାନ ।
ଜୀବନଟା ମାନ ପତ୍ର କିଛି ମିଛ କିଛି ସତ୍ୟ ମୋର ଏ ଜୀବନ କେଉଁଥିରେ ଲେଖା ଜାଣେନା ମୁଁ ଗଣ୍ଡ ମୂର୍ଖ ।।
ମା'ର ଆଦର ତା ପାଇଁ ଚାତର ଚାତକ ପରାୟେ ମୁଁଇ ତୋର ଆଦର ପାଇବା ପାଇଁ ।।
ବିସ୍ମୟ ବିସ୍ତୃତି ଏବେ ଦୂରଛାଡ଼, ରାଣ ପରିଧିରୁ ପଳାତକ ଅପରାଧି ପରି ଛାଡ଼ିଯାଏ ଶାଳୀନତା, ଆଉ ଥିଲା ଯାହା ଶିକ୍ଷା ସଂସ୍କାରରେ !
ଧାସ ଯାହା ହେଉ ପଛେ ଚିହ୍ନେଇଦିଏ ତା'ର ପରାକ୍ରମ ସଞ୍ଚିତ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଝାଉଁଳାଏ ନଉଲି ଦେହ କୁହୁଳାଏ ଛାତିର ନିଆଁ ତାତିବି ବଢ଼ିଯାଏ ଜିହ୍ୱାର ଫଣ ଫଣ ଆଇଁଷ ଗନ୍ଧରେ...
ରାଜା ପୁଅ ଅନେକ ଥର ସ୍ୱପ୍ନରେ ଆସେ ପକ୍ଷୀରାଜ ଘୋଡ଼ାରେ ମାଳ ମାଳ ମେଘର ଦୋଳିରେ ଫୁଲ ଭର୍ତ୍ତି ସକାଳ କୋଳରେ
ମୁଁ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁନି ଆଉ ଏବେ ସକାଳ ବା ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଜହ୍ନ କି ଆକାଶକୁ ସୁଖ କି ଦୁଃଖକୁ ସାହାଚର୍ଯ୍ୟା ବା ନିଃସଙ୍ଗତାକୁ ଫୁଲ କି ଫଗୁଣକୁ ।
ଝରିପଡେ ଯେବେ ନୀଳ ଆକାଶରୁ ମେଘମାଳା ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ, ମୋ ଚକ୍ଷୁର ଏହି ଅଶ୍ରୁ ପ୍ଲାବନ ଗଢିଦିଏ ସାତ ସିନ୍ଧୁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ