ଅଣସ୍ତରି ବର୍ଷ ସ୍ୱାଧୀନତାର ବଡ଼ଦାଣ୍ଡେ ପ୍ରଗତିର ରଥ ବାହୁଥିବା ରଥୀ, ମହାରଥୀ ଆଉ ସାରଥିଙ୍କ ଶ୍ରୀମୁଖରେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ନିର୍ମଳ ଶାସନର ଶୁଭ ସାହାନାଇ !
ତୁମ ଆଖିରୁ ଡେଇଁବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଥିବା ପ୍ରେମ ମୋ ଛାତିରେ ପଡ଼ିଲା ତ ଭଲ, ନହେଲେ ବିକଳାଙ୍ଗ ହେବା ସୁନିଶ୍ଚିତ ।
ଯେଉଁ କନ୍ୟାର ହାତ ରନ୍ଧା ସ୍ଵାଦରେ ଭରେ ନୀତି ତୁମ ପେଟ ଆଜି ମୁଁଇ କନ୍ୟା ଭୃଣ ଟିଏ ବୋଲି ମାରିବାକୁ ଯାଏ କେମିତି ତୁମ ହାତ ???
ତମେ ତ ଆପଣାର କେତେ ଦିନ ଆଉ ଶତ୍ରୁପଣ ଲଢ଼ାଲଢ଼ି ଲୁହଲହୁ ବଳ କଷାକଷି ଜିଦ୍ଛାଡ଼, ଆସ ଖୋଜିବା ଜୀବନ !
ପ୍ରହେଳିକାକୁ ଦୂର କରି ନିଜର ସ୍ୱଚ୍ଛତାରେ ସିନା ବାନ୍ଧି ହୁଏ ଦୁନିଆଁକୁ ଅଯଥା ଗରବ କରି କେବଳ ଭାଙ୍ଗି ହୁଏ ଏ ଜଗତକୁ !
ବର୍ଷା ଏକ କୁମାରୀର ନାମ ବର୍ଷା ତମେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ମଧୁର ସଙ୍ଗମ !
ଏ ମାଟି ଏଠାରୁ ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହା ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି ତାହା ସେମାନଙ୍କ ଘର ନୁହେଁ ସେମାନଙ୍କ ପିଲାମାନେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ଘର ବହୁତ ବଡ଼ ଦେଶରେ ବହୁ ଲୋକଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣା
କଳ୍ପନାର ଫୁଲ ଫୁଟିଯାଏ ମନ କାନନେ କାମନାର କଇଁ ହସୁଥାଏ ଧୀର ପବନେ ମିଳନର ସୁଖ ନ ମିଳିଲେ ବି ତ ସପନରେ ମନ ହଜିଯାଏ ।
ଲହଡ଼ିଭଙ୍ଗା ହସ ଅଧାଖୋଲା ସ୍ୱପ୍ନ ଭର୍ତ୍ତି ଆଖି ଅସରନ୍ତି ମମତାରେ ଜୁଡୁବୁଡ ଗୋଟେ ନିରିମାଖୀ ମନ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବିଶ୍ୱାସ ଆତ୍ମାରୁ ନିଗିଡ଼ି ପଡୁଥିବା ଆପଣାପଣ ଅପେକ୍ଷାରେ ଉଜାଡ଼ି ଦେଲି !
ଜୀବନ ତମ ହୃଦୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତିରେ ଉଠିଥିବା ଜୁଆର ପ୍ରତିପଦାକୁ ଧୋଇ ସାରିଥିଲା ମୋ ହୃଦୟରୁ ବାଲିଘର !
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ