ମାର୍ବଲ ବାରଣ୍ଡାରୁ ପହଁରିଯାଏ ଆଖି ଚାଳଘର ମାଟି କଙ୍କାଳରେ ଯେଉଁଠି ଠିଆ ହେଇଚି କୋଠାଘର ବଗିଚା ଦେଇପିଣ୍ଡି ମୁଣ୍ଡେଇଚି ଅଧଲାଖ ଟଙ୍କାର ପଥର ଚଉଁରା ବଉର ଜମିଦାରୀ (ଇଛା) ବହପରେ...
ମରୁଭୂମିରେ ନିର୍ଝରିଣୀର ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଲ ତୁମେ ମରୀଚିକା ସନ୍ଧାନରେ ଅସ୍ତ -ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲା ସେ ତା' ସ୍ଵପ୍ନର କୋଣାର୍କ କୁ କ୍ଷତ -ବିକ୍ଷତ କଲ ତୁମେ
ମୁଠାଏ ମୂର୍ଚ୍ଛନା. . . ସୃଷ୍ଟିକଲା ସ୍ନେହ ଅନାବିଳ ଚାପିଦେଲା ଶତସିଂହ ବଳ ଫାଡ଼ିଦେଇ କଳାବାଦଲକୁ ଢାଳିଦେଲା ନିଶାକର ଗର୍ଜନରେ ଶୀତଳ ଜୋଛନା ଖସାଇଲା ଆକାଶରୁ ଝିଲିମିଲି ସଦ୍ୟ ତାରାଫୁଲ...
ଓଠରେ ସ୍ମିତହାସ୍ୟ, ଅନ୍ତରର ହାହାକାର, ନୀରବ ନିସ୍ତବ୍ଧ । ଭିତରେ ବଇଶାଖୀ ଝଡ ଗଳା କିନ୍ତୁ ରୁଦ୍ଧ, ଶବ୍ଦ ବିନା ।
ଡାକି ଥିଲି ଆସ, ଆସ ମଉସୁମୀ, ଆ'ରେ ବରଷା ଆ । ସ୍ୱାଗତ ତୋହର ଆମରି ସହରେ, ଅଧୀର ହେଲାଣି ମନପ୍ରାଣ ଆମ ବରଷାଇ ଦେଇ ଯା' ।
ଘର ଅଗଣାରେ, ସାହି ରାସ୍ତାପରେ ହଜାଇଛି କେତେ ଅଭୂଲା ସ୍ମୃତି, ଫେରି କି ଆସନ୍ତା, ସେଇ ଦିନ ମୋର ପୁଣି ଯେ ଗାଆନ୍ତି, ସେ ବାଲ୍ୟ ଗୀତି ।
ସମୟ କହୁଛି କାଲି ବାଜି ବାଜିପାରେ ମୋ' ମରଣ ସାହାନଇ ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରିୟା କହୁଛି ତୁମକୁ ଆସିବ ଆସିବ ବେଳ ଥାଇଁ ।।
କାଳର ପ୍ରହାର ଭାଙ୍ଗିପାରି ନାହିଁ, ତୁମରି ସ୍ମୃତି ସ୍ତମ୍ବ । ଛାଇପରି ତୁମେ ଲାଖିରହିଅଛ, ମତେଛାଡି କେବେ ଯିବ?
ଦିଗ ହଜା ନୀଳ ଆକାଶ ବୁକୁରେ ଭସା ବାଦଲଟିଏ ହୋଇ, ଭାସି ବୁଲୁଥିଲି ସାହାରା ଆଶାରେ ସାଦରେ ନେଲ କୋଳେଇ।
ଜନ୍ମ ନେଇ ନାହି ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡ ପାଇ ବୃନ୍ଦାବତୀ ମୂଳେ ସଞ୍ଜ ସଳିତା ଅନ୍ତରେ ଜଳଇ ଅଜନ୍ମାର ଚିତା ।।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ