ଅନ୍ତତଃ ପଳାତକ ଭଳି ନିଭୃତକୋଣରେ ତ ମୃତ୍ୟୁ ଲଭିବିନି ।
ସୁ’ ତଥାପି ପଛକୁ ଅନାଇ ଦେଖୁଥିଲା ସେ ଛାୟାକୃତି ତା’ର ପିଛା କରୁନି ତ?
ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ଅଭିମୁଖେ ଯିବାକୁ ଥିବା ଇଣ୍ଡିଗୋ ଫ୍ଲାଇଟ୍ର ଘୋଷଣା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଥାଏ ।
ଆମେ ଚାରି ଭାଇ ଭଉଣୀ ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଚୁଲିମୁଣ୍ଡରେ ବୋଉକୁ ଘେରି ବସିଥିବୁ । ଚୁଲିରେ କୁଟାନୁଣ୍ଡା ପୁରେଇ ଦେଇ ବୋଉ ମାଟି ପଲମ ବସେଇ ଦେଇଥିଵ ।
ବୁଢୀର କଥା ଶୁଣିବାକୁ କାହାର କାନ ଥିଲା । ବୁଝା ପଡିଲା ନାହିଁ ବୁଢୀ ଏ କଲ୍ୟାଣ ଡାକବାବୁଙ୍କୁ ନା ଡାକଘରକୁ କରୁଛି ।
ସେତେବେଳେ ସେ ଜିତିଥିବା ପୁରସ୍କାର ତାକୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଧାତୁ ତିଆରି ଖେଳନା ପରି ମନେହେଲା ।
ଇଏ ଆମର ଭାରି ପାରଂଗମ । ସ୍କୁଟି ଟା ନେଇ ହେଇ ଗଲେ ତ, ମଟନ୍ ନେଇ ପଳାଇ ଆସିଲେ । ଯାହା କୁହ ରବିବାର ମଟନ୍ ନ ହେଲେ...
ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଉ ଏ ବିକୃତ ପ୍ରାୟ କାମନା ବାସନାର ସଂସାର ଟା । ଗଢିଉଠୁ ନୂଆ ଏକ ମାନବ ସଭ୍ୟତା । ଯାହା ଅସଭ୍ୟତା, ଅବିବେକିତା, ଅମାନୁଷିକତା ଆଉ ପାଶବିକତା...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ