ମୁଁ ନିଜେଇ ଏକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଚିତାଗ୍ନି. . . ଶ୍ମଶାନର ବିଭତ୍ସ ରୂପକୁ ଦେଖି ଭୟ ପାଏନା ।
କବିତା ତେବେ ସମ୍ଭବ ହୁଏ ଯେବେ ବିଷୟଠୁ ଦୂର ଏବଂ ବସ୍ତୁର ନିକଟରେ ଥାଏ ଏକୁଟିଆ କରିଦିଏ କବିତା
ଏ ଜୀବନ ମରୁବାଲି ଏକାଏକା ଚାଲି ଚାଲି ପାରି ହୋଇପାରେ ଯିଏ ଯାଏନା ଜୀବନେ ହାରି ।
ତୁମ ହୃଦୟକୁ ମାଗିଥିଲି ଜାଣିଚାଏ, କହିଥିଲି ଓଜାଡ଼ି ଦେବାକୁ ତୁମ ପୁରା ହୃଦୟଟାକୁ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ।
ପାଖେ ଥିଲା ଖାତା ସିଏ ଯାଇଥିଲେ ବଜାରେ କାହିଁଗଲା ପାଇଲେନି ଖୋଜିଲେ ବି ହଜାରେ ।।
ଇଚ୍ଛାଟିଏ ମୁକୁଳି ଆସୁଛି ଥାକ ଥାକ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଭରପୁର ଗୋଧୂଳିର ଅରୁଣିମା ତୁମେ କାହା ପ୍ରିୟତମା
ଜୋଇଁର ଚାକିରୀ ଆମେରିକା ଦେଶେ ସେଥିପାଇଁ ବାହା ଦେଲୁ ।
ସୁଖ ଭାବି ଯା'କୁ କରିଲି ଆଦର ହୋଇଗଲା ସିଏ ନୟନର ନୀର ବନ୍ଧୁ ବୋଲି ଯା'ରେ ହୃଦୟେ ବାନ୍ଧିଲି ପଛରୁ ପିଙ୍ଗିଲା ଅରି ଭଳି ଛୁରୀ ।।
ମାଟିର ମୋହରେ ମହିମାମୟ ଏ ମହୀମଣ୍ଡଳ ମହ ମହ ମହାତ୍ମା ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଏ ପୃଥ୍ୱୀ !
ରଙ୍ଗୀନ୍ ଶାଢ଼ି ସବୁରୁ ଗୁମୁରା ଗୁମୁରା ଗନ୍ଧ ଅସ୍ତ ବ୍ୟସ୍ତ ବାଳ ଖିନ୍ଭିନ୍ ଚୁଡ଼ିର ଖଣ୍ଡ ଗାଲ ଜାକ ଚିହ୍ନ ଛଉର ରାତି ଜଗି ବସିଛି ଦେଖିବା ମୋ ଆଖିରେ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ