ତମ ନୀରବତା - ଜହ୍ନରାତି ସମୁଦ୍ରର ଢେଉ - ମୋ କାକଳି ପାଇଁ ଜୀଇଁ ଥାଉ - ଜୀଇଁ ରହିଥାଉ ତମ ନୀରବତା ଜହ୍ନରାତି ।
କେବେ କେବେ ମୁଁ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟି ହୁଏ ଉପର ହିସ୍ସା ଗୋଟେ ଗାଈ ଆଉ ତଳ ହିସ୍ସା କଅଁଳ ଘାସରେ ବଦଳିଯାଏ ।
ଦୂର ବାଟ ଚାଲିବାକୁ, ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ବଳ , ଲୋଡ଼ା ଅଛି ତ' କେବଳ ଦୃଢ଼ ମନୋବଳ, ସେ ବାଟ ଯେ', କେବେ ସରୁ , ଚାହିଁବି ମୁଁ ନାହିଁ...
ବର୍ଷା ମୂର୍ଚ୍ଛନାରେ ଶୁଭେ ତୁମ ନାମ ସ୍ପନ୍ଦନ ବଢ଼ାଇ ଦିଏ । ବର୍ଷା ଚାଲିଗଲେ ଶାନ୍ତ ପଡିଗଲେ ମନ ଖାଲି ଝୁରିହୁଏ ।।
ହଁ ବନ୍ଧୁ ତୁମେ ତ ଚାଲିଯିବ ତୁମ ସ୍ୱପ୍ନର ନଗରୀକୁ କରି ମୋତେ ବହୁ ଦୂର ଏ ଅଭାବି ବନ୍ଧୁର ଦୁର୍ଦ୍ଧିନ ଭାବକୁ ନ କରିବ ଭାବାନ୍ତର ଜାଣେନା ମୁଁ...
ମୁଁ ବେଳେବେଳେ ବାଲ୍କୋନିକୁ ଯାଏ , ତା ବକ୍ଷରେ ପ୍ରଶାନ୍ତିର ଜ୍ୟୋସ୍ନା ପଡ଼ିଥାଏ, ସିଗାରେଟରେ ଧୂଆଁ ଲଗାଇ ଯେବେ ଧୂଆଁ ଛାଡ଼େ - ମୋତେ ଲାଗେ ମୁଁ ପିଶାଚ ପାଲଟି...
କେଉଁଠି ସବୁଜ କେଉଁଠି ନିବୁଜ ଧୂଆଁ ପରି ବୁଲେ ମନର ବ୍ୟଥା
ତୁ ସାଜିଲୁ ବଇରୀ ମୋତେ ପକାଇଲୁ ମାରି କରିଥିଲି ମୁଁ କି ଦୋଷ କନ୍ୟା ଭ୍ରୁଣ ଟି ମୁଁ ଆଜି ମିଶେ ମାଟିରେ ।।
ପୂର୍ଣ୍ଣମିର ଇନ୍ଦୁ ପରି ସବୁ ରାତି ତୋ ଝରୁଥିବି ଆଖିକୁ ତୋ ନିଦ ହେଲେ ସ୍ୱପ୍ନ ଟିଏ ସାଜିବି , ମୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଟିଏ ସାଜିବି ...
ଖାଲି କିଛି ସମୟ ବାକି ! ପାଣିର ସ୍ରୋତରେ ଭଉଁରି ପଡିବାକୁ ବେଶୀ ଡେରି ନାହିଁ !
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ