(୭୧) ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ଭ୍ରମରେ ରହିଲେ, ସେମାନେ ଭାବିଲେ ଯେ ଭାରତ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ପାଇଁ ଆନ୍ଦୋଳନ ୧୯୧୪-୧୫ର ସେହି ଅବଧିରେ ଅୟାରାମ୍ଭ ହେଲା ଯେବେ ଗାନ୍ଧୀଜୀ ଜେଲ ଗଲେ...
କାଶ୍ମୀର ବିଷୟରେ ଗାନ୍ଧୀଜୀଙ୍କ ସଦା ପରାମର୍ଶ ଥିଲା ଯେ ସତ୍ତା ଶେଖ ଅବଦୁଲ୍ଲାଙ୍କ ସପର୍ପି ଦିଆଯାଉ ।
କଂଗ୍ରେସର ପୃଥକ ନିର୍ବାଚନ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଥିଲା ପରନ୍ତୁ ୧୯୧୬ରେ ଲକ୍ଷ୍ନୌ ପାକ୍ଟରେ ମୁସଲମାନଙ୍କ ଅନୁଚିତ ଦାବୀକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିନେଲା ଏବଂ ପରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ବାରମ୍ବାର ସ୍ୱୀକାର କରିଚାଲିଲା...
ମୁଁ ସାବରକରଜୀଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର ଥିଲି ବୋଲି କହିବା ମୋ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟର ଏବଂ ମୋର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନେବାର କ୍ଷମତାର ଅପମାନ ହେବ ।
ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବକ୍ତବ୍ୟର ଅନାକାଂଶ ଇତିହାସ ପର୍ଯ୍ୟବେସିତ ଏବଂ କିଛି ଅନ୍ତଃକରଣ ପ୍ରସୂତ ସାହିତ୍ୟ ।
କିନ୍ତୁ ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ଜିଦ୍ ପୂରଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା । ସର୍ଦାର ପଟେଲଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ ରାଷ୍ଟ୍ରର ଅସ୍ମିତା ଦୋହଲି ଯାଇଛି ବୋଲି ଲାଗୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହି ଅସ୍ମିତା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ହଟ ଯୋଗୁଁ...
ଆମେ ସବୁ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରକାରୀ ଧରା ପଡ଼ିଯାଇଥିଲେ ବି ଗାନ୍ଧୀଜୀଙ୍କ ହତ୍ୟା ସୁନିଶ୍ଚିତ ଥିଲା ବା ରୋକିବା ସମ୍ଭବ ନଥିଲା ।
ପାକିସ୍ତାନକୁ ୫୫ କୋଟି ଦେବା ଦ୍ୱାରା ଗାନ୍ଧୀଜୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଜନତା ମନରେ ବିତୃଷ୍ଣା ଭରିଗଲା ଏବଂ ସର୍ଦାର ପଟେଲ ଏସବୁ ଜାଣିଥିଲେ ।
ଏଥିରୁ ପ୍ରମାଣ ମିଳେ ଯେ ନିର୍ବାସିତ ନିଜ ଅସନ୍ତୋଷର ଫଳସ୍ୱରୂପ ଚରମ ସ୍ତରରୁ ଯିବାର ସକ୍ଷମ ଥିଲେ ନିଶ୍ଚୟ ।
କଲିକତାରେ ନରସଂହାର ପୂରାପୁରି ସଫଳ ହେଲାନାହିଁ କିନ୍ତୁ ତା’ର କୁପରିଣାମ ଅବଶ୍ୟ ଫଳିଲା ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ