ନାଇଁମ ସରୁ । ତୁମେ ଟିକେ ବସ , ତୁମେ ପାଖରେ ବସିଲେ ନା ମୋ ମଲା ଦେହରେ ପୁଣି ଜୀବନ ପାଉଛି , ଲାଗୁଛି ସତେ ଯେମିତି କିଛି...
ତୁଣ୍ଡରେ ନ ଥାଏ ସରାଗ କଥା ମୁହଁ ଗରଗର ନାଲିଆ ଲଙ୍କା ।।
ଥରେ ମାତ୍ର ସ୍ନାନ କରାଇ ଦିଅ ମମତାର ଅସରାଏ ବର୍ଷାରେ
ତୁମେ କହିଥିଲ ଅପେକ୍ଷା କରିବ ନାଟକ ସରିବା ପାଇଁ ନାଟକ ସରିଲା ଜହ୍ନ ଲିଭିଗଲା ତୁମେ ତ ଫେରିଲ ନାହିଁ ।
ଆପଣଙ୍କ ପରି ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ଯୁବକକୁ ପ୍ରେମ କରିବାକୁ ମୁଁ କାହିଁକି, କୌଣସି ଝିଅ ହୁଏତ ପସନ୍ଦ କରିବନି ।
ଭଙ୍ଗା ଭଙ୍ଗା ମନ ତଳେ ବେଶିତ ଦରଦ ଫିକା ଫିକା ଆଶାରେତ ରଙ୍ଗର ବିଭବ ଜୁଆର ଭାଙ୍ଗେ ତ ନିତି ଛାତିର ଆବେଗ ।।
ମୋ' ପାଇଁ ପାଇଛ ଅନେକ ଯାତନା ସହିଛ ମୋ' ପାଇଁ ଅନେକ ଲାଞ୍ଛନା ଜାଣି ନ ଥିଲି ମୋ' ଅବିବେକ ପଣେ ଏତେ ଦୁଃଖ ଦେଇ ଦେବି
ଜୀବନଟା ମାନ ପତ୍ର କିଛି ମିଛ କିଛି ସତ୍ୟ ମୋର ଏ ଜୀବନ କେଉଁଥିରେ ଲେଖା ଜାଣେନା ମୁଁ ଗଣ୍ଡ ମୂର୍ଖ ।।
ସମୟ କହୁଛି କାଲି ବାଜି ବାଜିପାରେ ମୋ' ମରଣ ସାହାନଇ ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରିୟା କହୁଛି ତୁମକୁ ଆସିବ ଆସିବ ବେଳ ଥାଇଁ ।।
ମୋ ଛାଇ ନ ହେଲେ ନାହିଁ ତୁମ ଛାଇ ହୋଇ ରହିବାକୁ ଟିକେ ମନ ଖୋଲି ଦିଅ କହି ଏଇ ଅନୁରୋଧ ତୁମ ପାଇଁ ।।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ