ମୋ ହୃଦୟରେ. . .
ପୁଞ୍ଜୀଭୂତ ସମ୍ପର୍କର
ସୀମା ସରହଦ ଡେଇଁ
ଚାଲିଗଲ ତୁମେ,
କାହିଁ ? କୋଉଁ ଅସତ୍ୟ ସହରର
ଅନ୍ଧଗଳି ମଧ୍ୟକୁ
ଭିଡ଼ଭାଡ଼ ଠେଲିପେଲି
ଅଣନିଃଶ୍ୱାସୀ ହୋଇ
ଯେ ଫେରିବାର କି
ଦେଖା ହବାର ଆଉ ନାଁ ଗନ୍ଧ ନାହିଁ ।

ଆଉଜି ଗଲ କି ? ଲୋଭାସକ୍ତ ହୋଇ
ପାଇବାର ଦୁର୍ବାର ଆଶାରେ
କୋଉ ବହୁତଳ ପ୍ରାସାଦର
ମସୃଣ ମାର୍ବଲ ଛାତିରେ ।

ଅଟକିଗଲ କି ?
ଚିକ୍‌ମିକ୍ ରଙ୍ଗୀନ୍ ଆଲୁଅର
ନଜରବନ୍ଦୀରେ ଅବା
କଂକ୍ରିଟ୍ ଜଙ୍ଗଲରେ
କିଣାବିକାର ରୂପର ହାଟରେ ।

ଫେରିଆସ ଥରେ. . .
ଡେଣା ତଳେ ଝାଡ଼ିଝୁଡ଼ି ଦେଇ
ସବୁ ରାଗରୁଷା ଆଉ
ମାନ ଅଭିମାନ, ନୋହିଲେ
ଅସତ୍ୟ ସହରର ବୁନିଆଦି ପରେ
ପଇଁତରା ମାରୁଥିବା
ବେଇମାନୀ ସମୟଟା ଲୁଟିନେବ
ତମ ଜୀବନର ସବୁ ଜିଜୀବିଷା ।
ଆଉ କାମନାର ନିଆଁରେ
ହୁତୁହୁତୁ ହୋଇ ଜଳିଯିବ
ଗୋରା ତକତକ ତମ
ମୁଲାୟମ ଦେହରୁ. . .
ସବୁ ସମ୍ଭାବନାର ରଙ୍ଗାନ୍ ପର ।