ପାଞ୍ଚଟା କୋପେକ୍... ତାହେଲେ ମୁଁ ରାଜି”, ମଥା ରାମ୍ପି ରାମ୍ପି ଯୁବକ ଜଣକ କହିଲା । କିନ୍ତୁ କୁଆଡ଼େନ ଯିବା ପାଇଁ କୁହାଯାଇଛି...ଯଦି ସ୍ୟୋମା ଏଠି ରହିବାକୁ ରାଜି ହୁଏ,...
କିଏ ବା ଭୁଲିବ ମା' ର ଗୁଣକୁ ସିଏ ଗୁଣ ସିନ୍ଦୁକରେ ଭରା ମା' କୁ କରିଛୁ ପ୍ରାଥମିକ ଗୁରୁ ସିଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ପଥର ଧାରା ତା'ର ତ ଗୋଟେ...
ତୁମରି ଆଦର୍ଶେ ଚାଲିବି ମୁଁ ବାଟ ଆଉ କିଛି ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ଅଛି ଖାଲି ମୋର ଏତିକି ଆକାଂକ୍ଷା ହେବାକୁ ତୁମର ଛାଇ ।
କାନ୍ଥ ଆଇନାରୁ ସିନା ଲିଭିଗଲା ସେହି ପ୍ରତିଛବି ଟି ତୁମର, ହେଲେ ମନ ଆଇନାରେ ଆଜି ଉଙ୍କି ମାରୁଥିବା ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଟି କାହାର?
ଏ ସଂପର୍କର ସୂକ୍ଷ୍ମ ରଜ୍ଜୁଟି ଛିଣ୍ଡିନଯାଉ କିମ୍ବା ମୋ ମନତଳେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୃଣା ସୃଷ୍ଟି ନହେଉ ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ମେଳାକୁ ଆଉ ଆସିବିନି ।
ଯେବେ ଜୀବନର ମୌଳିକ ଜିନିଷଗୁଡିକ ଠିକ୍ ସମୟରେ ମିଳିଯାଏ, ତେବେ କିଏ କାହିଁକି..
ପରେ ଯାହା ଦେଖିଲି ମୋ ନିଜକୁ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲିନି ନିଜ ହାତ କାଟି ବାଥରୁମ୍ରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଦେଇଛି ସୋନି
ଧରିବା, ମାରିବା ନୁହଁତ ସହଜ କଥା ଡିଆଁ ମାରି ପଳାଏ ଦେଇଣ ବ୍ୟଥା, ଚୁଟିଆ ମୂଷା ସେ କାମ ତାର ବିରାଟ, ଛଟର ପଟର କରାଏ, ବଢ଼ାଏ ମୁଣ୍ଡ ବିନ୍ଧା...
ତୁମ ପ୍ରଣୟ ସାଗରେ , ଆଜୀବନ ଜଳ ପରୀଟେ ହେଇ।
ମୁଁ ବଞ୍ଚିଛି ତମ ଶୃଙ୍ଗାର ସୀତ୍କାରେ ତମ ପ୍ରେମଝରଣାର ଉର୍ମିରେ,
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ