ନିଶ୍ଚିତରୂପେ କୋଳାହଳ ମଧ୍ୟରେ ନିରୀହର ନୀରବ ଆର୍ତ୍ତନାଦ ସବୁବେଳେ ହଜିଯାଏ ।
ତମ୍ବାଖୁର ବିରକ୍ତିର ସ୍ୱାଦ ଓ ଗନ୍ଧକୁ ହେୟଜ୍ଞାନ କରି ଗାଈଭଳି ଚୋବେଇବା ଅବା ଫୁଙ୍କ ନଳୀ ପରି ଫୁଙ୍କୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ଆଜି କଛି କମ୍ ନୁହେଁ
ସମାଜର ରିତିନୀତି, ସାହିପଡ଼ିଶା, ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବଙ୍କ ଭୟରେ କି ତୁମ ଆତ୍ମସମ୍ମାନ, ଆତ୍ମବଡିମା ଓ ଆଭିଜାତ୍ୟକୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ତାହା ଜାଣେନା ।
କିଛି ସମୟ ଭାବି କହିଲା , “ ଜେଜେମା ଠିକ୍ ହୋଇଯିବେ। ଜେଜେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନି ! " - ଏହା ହିଁ ଫୋନ୍ କାଟିବା ପୂର୍ବରୁ ତାର ଶେଷ...
ମନେ ମନେ ଏତିକି କହୁଥିଲା "ହେ ଈଶ୍ବର ମୋ ପିଲାଙ୍କୁ ବୁଝେଇ ଦିଅ"
ସରୋଜ କିଛି ସମୟ ଚୁପ ହୋଇ ତା’ପରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲା " ଆପଣ ମଉସା ଦୂରରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ଅଛନ୍ତି ତ ? - ଗତ ଥର କେବେ...
ମୁଁ କହେ କି ଏହା ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଦେଶ ଗୁଡିକରେ ଉଦ୍ଭାବିତ ହୋଇଥିବା, ଓ ଆମେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ମୁର୍ଖମାନଙ୍କର ବାକ୍ସ ।
ଆମ ସମ୍ପର୍କର ନିବିଡତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି , ମୁଁ ମୁଖ୍ୟ ଖାତାଟିରେ ଲେଖା ସରିବାପରେ ତାକୁ ବେଞ୍ଚ୍ ତଳେ ଖସେଇ ତା’ ଆଡକୁ ଦେଇଦେଲି । ସେ ଖୁସିରେ ଉତ୍ତର...
ଆଉ କିଛି ସମୟରେ ସାଇବର୍ କେଫେ୍ଟିର ଚଟାଣରେ ଦୁଇ ଧାର ରକ୍ତ କ୍ୟାବିନ୍ଟି ର କବାଟ ତଳେ ଗଡିଆସୁଥିଲା ।
"ସତେ ନା କ’ଣ ଅଜା ? ଆଚ୍ଛା, ଗଣିତ ଆଉ ମାଳିକାମ ଭିତରେ ସମ୍ପର୍କ କ’ଣ ? ତୁମେ ମାଳି ନା ବୈଜ୍ଞାନିକ ?"
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ