ବର୍ଷା

ମୋନାଲିସା ଦାଶ

ବର୍ଷା ଆସେ ଆରଣ୍ୟକ କ୍ଷୁଧା ନେଇ ମିଠା ମିଠା ଆଦିମ ତୃଷ୍ଣାରେ ଆନମନା ହୁଏ, ସ୍ମୃତି ଆଉ ଶୂନ୍ୟତାରେ ମୋତେ ଖୋଜି ହୁଏ ରାତ୍ରିର ବୟସ ବଢ଼େ ପ୍ରିୟା ମୋତେ...

ଭିଜା ସହର

ଶ୍ରୀ ମାତୃଦତ୍ତ ମହାନ୍ତି

ରାସ୍ତାର ଦେହ ଧୋଇ ଗାଧୋଇ ଦେଇ ସହରଟାକୁ ମେଘ ଫେରିଯାଏ ନୀଳ ଆକାଶକୁ !

ନୂଆବୋହୂ

ଶ୍ରୀମତୀ ମଞ୍ଜୁରାଣୀ ମିଶ୍ର

ଆଉ ନୂଆ ନୂଆ ରଚନା ମିଛ ମିଛ ବାଲିଘର ହୋଇଛି ସତ ଘରକରଣା ତା'ର ପୃଥିବୀର ମାନଚିତ୍ର

ପାଟ ଡୋରୀ

ଡ଼ଃ କଳ୍ପନା ମଲ୍ଲିକ୍‌

ଭାବର ଗୁରୁଗମ୍ଭୀର ଉଚ୍ଚାଟନ ସୀମା ସହ ସମ୍ମୋହନ ପ୍ରାଣ ସହ ପ୍ରତୀମାର ଶବ୍ଦ ସହ ସଂଳାପର

କିଏ ମାଓବାଦୀ

ଶ୍ରୀ ଯଚିନ୍ଦ୍ର କୁମାର ରାଉତ

ଗୁଳି ଚଡ଼କରେ ଚହଲି ଯାଉଚି ଶୋଷଣର ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ କାତିରି ଉଠୁଚି ଧଳାଧୋତି ଥର ଥର ବରଡ଼ାପତ୍ର ପଞ୍ଜାବୀର ଦାଢ଼ ।

ଗଛ କଥା

ଡ଼ଃ ଦିଲୀପ କୁମାର ସ୍ୱାଇଁ

ସେହି ଘରେ ଶୋଇଲେ ମୁଁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ ଘରେ କାଠ ନୁହଁ ଝୁଲୁଚି ଜେଜଙ୍କ ଅସ୍ଥିହାଡ଼, ମେରୁଦଣ୍ଡ ଏମିତି ସ୍ୱପ୍ନ କାହିଁକି ଦେଖେ ମୁହିଁ ? ମୋତେ ଲାଗେ ଏଇଠି...

ଆହ୍ୱାନ

ଦିବାକର ସାହୁ

ରାସ୍ତା. . .

ଶ୍ରୀ ବିଜୟ କୁମାର ସେନାପତି

କେବେ ମରୁର ଧୂସର ରୂପ କେବେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ନିଦାଘ ତାପ

ଯାଉଯାଉ

ଅନ୍ନପୁର୍ଣ୍ଣା ମହାନ୍ତି

ଅନେକ ଉପେକ୍ଷାକୁ ଦେହସୁଆ କରିବାକୁ ହୁଏ ଚଳୁ କରିବାକୁ ପଡ଼େ ଅବହେଳା ଅନାଦର ବିଳମ୍ୱିତ କୁଶଳ ଖବର ଅନାଗ୍ରହ ଆଚରଣ ସତ୍ତ୍ୱେ ମିଳେନା ଉତ୍ତର ।

ମା

କିରଣବାଳା ନାୟକ

ପିଲାଦିନେ ସିଏ କୁନି ହାତ ଧରି ଚାଲି ଶିଖାଇଛି ମୋତେ ଟିକି ଓଠେ ପୁଣି ମା ବାପା ଡାକ ବୋଲି ଶିଖାଇଛି କେତେ ।