ତେଣୁକରି ଜୀବେ ଦେବଙ୍କୁ ଡରି ଜୀବନ ନିର୍ବାହ ଧରମ କରି ।। ଯେବେ ତୁମେ ଏହି ପରି କରିବ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବଇକୁଣ୍ଠ ଲଭିବ ।।
ମହାଦେବଙ୍କର ଖାଇକି ଏମାନେ ସହଦେବଙ୍କର ଗାଆନ୍ତି ଗୁଣ
ଅଦିନ ବସନ୍ତ ଶିରୀଶ କୋମଳ ଛୁଇଁ ଛୁଇଁ ଯାଅ ମନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳି ଉଠେ ମୁହୂର୍ତ୍ତସବୁ ହେଇ ଆସିଗଲା ଭରା ବିଭବର ସମୃଦ୍ଧି ଅବପାତେ ; ସତ୍ୟ ଦ୍ବାହିରେ ଫାଇଦା ହାସଲାକରି
ତମ ଆଖି ଗୋଟେ ସୁନ୍ଦରବନ କେବେ ଉତ୍ତ୍ୟକ୍ତ ବାଘୁଣୀ
ହେଲେ ଆଜି ବସିଥିଲି ସେଇ ବିଶ୍ୱ ବିଜୟୀ ବୀରଙ୍କ ସେଇ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ତଳେ ଠିକ୍ ସେଇ ଜାଗାରେ
କେଉଁ ମୋହର ଆକର୍ଷଣରେ ସୁରକ୍ଷା ବଳୟ ହୋଇ ତମ ଚାରି ପଟେ
ତଥ୍ୟ, ତତ୍ତ୍ୱ ଆଉ ସ୍ଵୀକାର୍ଯ୍ୟର ଆଶ୍ରାବାଡ଼ି ଧରି, ଜୀବନକୁ ସାମ୍ନା କଲାବେଳେ ଅନୀତି, ଦୂର୍ନିତୀ, କୂଟନୀତି
କହିଥିଲ ----- ଯେବେ ସଂଧ୍ୟା ଢଳି ଢଳି ଯାଉଥିବ ସେତେବେଳେ ତୁମେ ତୁମ ଗଣ୍ତଦେଶ ମୋ ଅଧରେ ସମର୍ପି ଦେବ ।
ଅବଚେତନରୁ ଚେତନାର ସୂକ୍ଷ୍ମ ବିକାଶ ଚଣ୍ଡାଶୋକରୁ ଧର୍ମାଶୋକ ଅବା ପାଶବିକ ପ୍ରବୃତ୍ତିରେ ମତୁଆଲା କ୍ଷମତାସୀନ ହୋଇ ଶୋଷଣର ଜୟଗାନ । (୪)
କି ପ୍ରକାର ଦେଶ ଇଏ ? ଜେଉଁ ଦେଶେ ଆଜି ଅନାଥ ଛୁଆଟି ଭିକ୍ଷା ମାଗି ମାଗି ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ବୁଲୁଥାଏ, ସେହି ଦେଶେ ପୁଣି କୁକୁର ଛୁଆଟି ଏସି...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ