ଲୁହ ଯଦି ଯାଏ ଝରି ଦୁଃଖ ତ ଯାଏନା ସରି ତଥାପି ଅବୁଝା ମନ ଦିନରାତି ହୁଏ ଝରି ।
ମାଟି ଆମ ମାଆ ମେଘୁଆ ଆକାଶ ନିଗିଡ଼ି ଯିବକି ସବୁତକ ଲୁହ ଖୋଜୁଛି ସେ ରାହା ।
ପାନପତ୍ର ଫଳକରେ ଲୋହିତ ମୁଦ୍ରାରେ ଶୀତ ଆସେ ଅରଣ୍ୟର କ୍ଷୁଧା ନେଇ ମୁଠା ମୁଠା ଆଦିମ ତୃଷ୍ଣାରେ କୁହୁଡ଼ିର କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ହସନ୍ତ ଜ୍ୟୋସ୍ନାରେ
ଅମୃତ ବେଳାଟେ ପାଇଁ ସାଧବଟେ କାଢ଼ି ବସେ ସାଧନା ପ୍ରସାଦ ଅସତ୍ୟ ଉପରେ ସତ୍ୟର
ପଦ୍ମପତ୍ରରେ ପାଣି ପରି ଢଳ ଢଳ ଆମରାଜ୍ୟ, ଓଡ଼ିଶା କେଶର ପୁଣ୍ୟ ନିଳାଞ୍ଚଳ, ପୁରୀ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ମାଓବାଦୀଙ୍କ ମୁକ୍ତିତୀର୍ଥ ।
ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳ ଗୋଧୂଳିରେ. . . ଖେଳୁଥିଲି ସାଙ୍ଗସାଥି ମେଳେ. . . ଖୋଜୁଥିଲି ତୁମକୁ ମୁଁ, ରହି ରହି ଆକାଶରେ, ମନେ ମନେ ରୁଷୁଥିଲି. . . ରହି ରହି...
କେତେ ଶତ୍ରୁ କେତେ ବାଧା ସାମନା କରିଛି ଯଦି ପଳାୟନ ପନ୍ଥୀ ହୋଇ ଯାଇଛନ୍ତି ଫେରି ସତ୍ୟ, ନିଷ୍ଠା, ଏକାଗ୍ରତା ପରିଶ୍ରମ ଶ୍ରଦ୍ଧା ମୋର ମୋ ଚାଲିବା ପଥେ ଚାଲିଛନ୍ତି...
ପତ୍ରରେ କମ୍ପନ, ଝରଣାରେ ସୁର ଆଉ ଖୁସିର ସପନ ସୁରଭିତ ମନ ତଳେ
ଶୁନ୍ଶାନ୍ ମଠ-ମନ୍ଦିର ନବଯୌବନ ନିଆଁରେ ଜଳୁଛି ପାଖଣ୍ଡୀ ମଠାଧୀଶ. . . ମା' ଆସିବେ ବୋଲି-
ଆଜି, ଯେମିତି ହେଉ ମତେ ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ହେବ ରକ୍ତରୁ ସ୍ୱାଭିମାନର ଅରୁଣ ଉଦ୍ଭାସିତ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ