ଚାଲ ଏବେ ଦୁହେଁ ମିଶି ପାଦଦେବା ସତ୍ୟ ଏବଂ ଶାନ୍ତିର ଭବ୍ୟ ମନ୍ଦିରରେ ଯେଉଁଠି ଟୋପାଏ ଲୁହ ବଦଳରେ ମିଳିବ ଏକ ବିଶାଳ ଅମୃତର ହାଣ୍ଡି,
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାଙ୍କ ଚାହାଁଣୀରେ ପଙ୍କରୁ ଜନମ ହୁଏ ପବିତ୍ର ପଙ୍କଜ, ବିଷ ପାଲଟିଯାଏ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଅମୃତ, ପଙ୍ଗୁ ଲଙ୍ଘିପାରେ ମହା ଗିରିଶୃଙ୍ଗ, ମୁକ ଗାଇପାରେ ଶ୍ରୀଗୀତଗୋବିନ୍ଦ ।
ଯଦି କେବେ ବସନ୍ତରେ ଆସେ ମାଡି ଅଦିନିଆ ଝଡ଼ ଯଦି କେବେ ଶ୍ରାବଣରେ ରହିଯାଏ ବର୍ଷା ଲୁହ ଧାର ତୁମେ ମୋତେ ଭୁଲିଯିବ
ଅଜା ଆଈ ବାପା ମାଆ ବି ଝୁରନ୍ତି ତତେ ଦେଖିଥିଲେ ବୋଲି ତୋ ନିର୍ଜୀବ ଦେହ ଦେଖିଥିଲେ ସେ ତ ନ ପାରନ୍ତି ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି ବୁଝେଇ ଯାଆ ତୁ...
ଦୁଇମାସ ପରେ ଖବର ପାଇଲି ..ସେ ଧର୍ମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି 'ନନ୍' ହୋଇଯାଇଥିଲା
ସେହି ମୂର୍ତ୍ତିକାର( ଶିଳ୍ପୀ) ମାନେ ହିଁ କାରିଗର, କାରିଗର ତୋ-ମୋ ପରି ମଣିଷ ଅଟନ୍ତି ।
ଆପଣମାନେ ଏଭଳି କିଛି ପାଗଳ ପ୍ରେମିକମାନଙ୍କୁ ମା’ ଝିଅମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏସିଡ୍ ମାଡ କରିବାର ଖବର ମଧ୍ୟ ଖବରକାଗଜରେ ପଢିଥିବେ। କିନ୍ତୁ, ଏଭଳି ବ୍ୟକ୍ତିଟିଏ ଏକ ଦୁଃଖୀ , କ୍ରୋଧୀ...
ବେଦଜ୍ଞ ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ଭଗବାନଙ୍କର ସପ୍ତସତୀ ଚଣ୍ଡିପାଠର ନିଦାନରେ ଗଗନ ପବନ ମୂଖରିତ ।
ଆଜି ମୁଁ ଏକାନ୍ତ ତମର ଆଉ ସେ କାହା ପାଦ ଚିହ୍ନର ଧସାରେ ଜାଳୁନି କି ଉଡିଆସୁଥିବା ହଳଦୀ ବସନ୍ତର ଛବିକୁ ଚାଟିତଳେ ଚାପି ରଖି ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଶ୍ଗୁଲ୍ ରହୁନି...
ନାଇଁ ନାଇଁ ଶାଗ ଭାଙ୍ଗି ହେବ ନାହିଁ । ଛୁଇଁ ଫୁଲ ଧରିଲାଣି । ଏବେ ଶାଗ ଭାଙ୍ଗିଲେ ଫୁଲଗୁଡ଼ା ଝଡିପଡିବନି ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ