ପ୍ରେମ କରିବାକୁ ସାହସ ଯେ ନାହିଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବଳ ଭଲ ପାଇବାରେ ପ୍ରେମ ଆଉନାହିଁ ପ୍ରେମ ମହାକାଳ ଫଳ............।।।।।
ସଂକୀର୍ଣ୍ଣତା ନୁହେଁ, ବିଶାଳତା ଘୃଣା ନୁହେଁ, ପ୍ରେମ ସବୁ ଧର୍ମର ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଯେଉଁଠି ଅଧ୍ୟାତ୍ମିକତାକୁ ଉତ୍ତରଣ ହୁଏ ଧର୍ମ ର ସେଠି ।
ଜାଣିଛ ପୁଣି ବେଳେ ବେଳେ ନିରୋଳାରେ ବସି ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ମହୁମାଛି ପରି ଗୁଣୁଗୁଣୁ ହେବାକୁ, ତୁମର ଭାବନା ରାଇଜରେ ବୁଡି ତୁମକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି ଢେର୍ ସାରା ଗପିବାକୁ...
ଚାହିଁ ଅଛି ବାଟ ତୋର ତୁ ଆସିବୁ କେବେ , ମିଶାଇବୁ ଜୀବନ ମୋ ତୋ ପରାଣେ ଯେବେ ।
ଏ ବରଷ ଗଛ ଆଗାମୀକୁ ନାଇଁ ଜମା ନେଉନହି ଯତ୍ନ ତୁଚ୍ଛାତରେ ଫି ବରଷ କରୁଛ ବୃକ୍ଷ ରୋପଣର ନାଟ
କିନ୍ତୁ ବାସ୍ ଏତିକି ଜାଣିଛି ମୋ ଜୀବନ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଅନ୍ଧକାରମୟ ତୁମ ବିନା... କେବଳ ତୁମ ବିନା...
କେବେ ସେ ମନେ ଆଣି ଦିଏ, ପ୍ରେମ ଭରା ସାଗର । ଆଉ କେବେ ସେ ଦର ଭାଙ୍ଗ , ଦରଦି ଛାତିରେ କୋହର ପର୍ବତ।
ମଧୁ ଝରୁଥାଏ ସେଇ ବିଜନ ଲଗନେ ମାଗି ନେଉଥିଲି ତୁମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବରଦାନେ ରାତି ବିତିଛି ତୁମ ବିହୁନେ
ସ୍ୱାର୍ଥରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ଦୁନିଆଁ ସ୍ୱାର୍ଥପର ଏଠି ସବୁ, ତଉଲୁ ଥିବେଟି ସୁନାରୁପା ସଙ୍ଗେ ଯେବେ ଯାଏଁ ଦେଉଥିବୁ !
ନୁହେଁ ତୁ ଅବଳା ନୁହେଁ ତୁ ଦୂର୍ବଳା ତୁହି ଜଗତ ପାଳିନୀ, ଏ ପୁରୁଷ ଜାତି ଭାବୁ ଅଛି ତୋତେ ତାହାର ଅଙ୍କଶାୟିନୀ, ଦୁର୍ଗା-କାଳୀ ବେଶ ଧାରଣ କରିକି ଦାନବେ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ