ଶିବାଜୀ ନେତାଜୀ କେତେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ରହିଛି ଆଜି ବି ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣାକ୍ଷରେ, କରିଥିଲେ ଯେଉଁ ଅମୂଲ୍ୟ କର୍ମ ପ୍ରତି ଭାରତୀୟ ହୃଦ କୋଣରେ ।
ଅଳ୍ପ କେତେ ଘଡ଼ିରେ ତୁ ଆନମନା କରୁ ମହକ ସାଗରେ ନେଇ ଭାସମାନ କରୁ ।
ନବ କଳିକା ଗୋ, ଚକୋରୀ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ଲଜ୍ୱାବତୀ ରମ୍ଭା ମନୋରମା ତମ ତନୁରେ ଛୁଟୁଛି ରୂପର ବନ୍ୟା ଆଗୋ ମୋନାଲିସା ......
କେବେ ଦେଖିଛ ଋତୁ ପରିବର୍ତ୍ତନରେ ପତ୍ରଝଡ଼ା ଦେଉଥିବା ସେହି ଗଛକୁ ମୋର ଅବସ୍ଥା ବି ଠିକ୍ ସେମିତି ଯିଏ ବାନ୍ଧବୀକୁ ପାଖରେ ପାଇଁ ସତେ ପାଇଯାଏ କି ନୂଆ ପତ୍ରକୁ।
ତୁମେ ସିନା ବାଛି ନେଲ ଅଫେରା ରାଇଜ ର ନିରନ୍ଧ୍ର ନିଳୟ କେବେ ଭାବିଛ କି ?
ପ୍ରେମ କରିବାକୁ ସାହସ ଯେ ନାହିଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବଳ ଭଲ ପାଇବାରେ ପ୍ରେମ ଆଉନାହିଁ ପ୍ରେମ ମହାକାଳ ଫଳ............।।।।।
ସଂକୀର୍ଣ୍ଣତା ନୁହେଁ, ବିଶାଳତା ଘୃଣା ନୁହେଁ, ପ୍ରେମ ସବୁ ଧର୍ମର ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଯେଉଁଠି ଅଧ୍ୟାତ୍ମିକତାକୁ ଉତ୍ତରଣ ହୁଏ ଧର୍ମ ର ସେଠି ।
ଜାଣିଛ ପୁଣି ବେଳେ ବେଳେ ନିରୋଳାରେ ବସି ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ମହୁମାଛି ପରି ଗୁଣୁଗୁଣୁ ହେବାକୁ, ତୁମର ଭାବନା ରାଇଜରେ ବୁଡି ତୁମକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି ଢେର୍ ସାରା ଗପିବାକୁ...
ଚାହିଁ ଅଛି ବାଟ ତୋର ତୁ ଆସିବୁ କେବେ , ମିଶାଇବୁ ଜୀବନ ମୋ ତୋ ପରାଣେ ଯେବେ ।
ଏ ବରଷ ଗଛ ଆଗାମୀକୁ ନାଇଁ ଜମା ନେଉନହି ଯତ୍ନ ତୁଚ୍ଛାତରେ ଫି ବରଷ କରୁଛ ବୃକ୍ଷ ରୋପଣର ନାଟ
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ