ଏଇତ ...ସମୟର ନିଆଁ ଚେଙ୍କ ଲିଭିନି ମନରୁ ଦାଗ ପାଉଁଶର ଅବଶେଷ କହିଯାଏ ଗଲାକାଲି ଅନ୍ଧାର ମୁହଁର କଥା
ତଥାକଥିତ ବାହ୍ୟିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ମାନ୍ୟତାଠୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵରେ, ସ୍ୱଚ୍ଛ ହୃଦୟର ସିନ୍ଦୁକରେ ଯତନେ ସାଇତା ତୁମ ଆମ ସମ୍ପର୍କ ।
ଅନିଳରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ସାତରଙ୍ଗ ତରଙ୍ଗରେ... ବିଜୁଳି ର ଝକମକ ଝଲକ ର ଚମକରେ..
ଚାତକ ଚାହିଁ ରହିଥାଏ ପିଇବ ବରଷା ପାଣି, ଚାଷୀ ଚାହିଁ ଥାଏ ଖେତ ହସି ଉଠିବ ଜାଣି । ।
ହୁଏତ ହେଇ ପାରେ କାହା ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦିଶୁଥିବା ସମାଧୀର ଗୁମୁରା ସ୍ୱର ଇଏ ।
ସ୍ୱପ୍ନରେ ତୋଳିଦିଏ ସେ ଅସଂକ୍ଷ ତାରା ଏଲୋରା ରୁ ଅଜନ୍ତା ।
ଶେଷରେ ବନ୍ଧନ ଫିଟିଗଲା ଯେବେ ସତ ହେଲା ପରିଷ୍କାର ମିଛ କୁ ଦୁନିଆଁ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଅଛି କରି କେତେ ତିରସ୍କାର ।
ପ୍ରାଚୀ ମୂଳେ ଏବେ ତାଳ ବୃକ୍ଷ କରେ ଉଷା ଦେବୀ ପାଦ ପଡେ ଧିରେ ଧିରେ , ଶଯ୍ୟାତ୍ୟାଗୀ ସେହି ନବଉଢା ମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କଥା ଭାବି ମନେ...
ତୁମରି ପାଦର ପାଉଁଜିର ସ୍ୱର କରେ ମୋତେ ଆନମନା ମୁଁ ହେଲେ ପ୍ରତ୍ୟୁଷ ତୁମ ହୃଦୟର ତମେ ମୋ ଗୋଧୂଳିଲଗ୍ନା
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ