ଝରିପଡୁ ତାଙ୍କଠୁ କିଛି ରଙ୍ଗ କଳା ଯେତେ ଝରିଲେ ବି ସେ କଳା ରଙ୍ଗ
ସମୟର ଅଳନ୍ଧହୁ ଲାଗିଯାଏ କେବେ କେବେ ଧୂଳି ଜମିଯାଏ ନିତିଦିନ ଜୀବନ କଷଣେ ତଥାପି ଝାଡି ପୋଛି ଚକ-ଚକ କରି ହୁଏ ଗୋଟେ ମୁହୂର୍ତରେ ।
ଆଜି ତୁମେ ଫେରିଯାଅ ଖୋଳ ତାକୁ ଯେତେ ଶୁଙ୍ଘି ନିଅ ଯେତେ ରକ୍ତ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଭିତରେ
ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ହୋଇଛୁ ଅନ୍ଧ ଶୁଣି ପାରୁ ନାହିଁ ମୋ ହୃଦୟ ର କାନ୍ଦ ।
ଢଳ ଢଳ ଆଖିରେ ତମର ଲୁହ ଲୁଚେଇବାର ଚେଷ୍ଟା ମନେ ପଡ଼େ
ଫିଟିଯାଏ କୋହ ଓ ମୋହର ପୃଥିବୀରୁ କ୍ଷଣିକ ଆଶ୍ଵସ୍ତିରେ ବହୁଦୂର ପଥ
ତୁମେ ବୁଝିଯାଆନ୍ତ କି, ଆଖିରେ ଆଖିଏ ସ୍ବପ୍ନ ର ମାନେ ମୋ ହାତରେ ତୁମ ନାଁ ଚି଼ହ୍ନ ର ମାନେ ।
ଟ୍ରାଫିକ୍ର ନାଲି, ସବୁଜ ଓ କମଳା ସଙ୍କେତ ଭିତରୁ ଖୋଜୁଥିଲି ତୋ ଦେହର ରଙ୍ଗ।
ପ୍ରଜାପତି ଉଡି ଆସେ ପାଇ ଅନେକ ରଙ୍ଗ ଆଉ ସୁଗନ୍ଧିତ ରସ
ପାରିଜାତ ଦେଖି ଲୋଭ ବଢିଲା ତାଙ୍କର ସେହି ସ୍ଥାନେ ଯିବା ପାଇଁ ପକ୍ଷୀରାଜ କୁ ଦେଲେ ସେ ଆଦେଶ
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ