ଧର୍ମଗୁରୁ,ବଡପଣ୍ଡା,ସଂସାର ରକ୍ଷକଙ୍କ ହୃଦୟ ନ ଛୁଇଁ, ନ ଦୋହଲାଇ ତାଙ୍କ ପାଷାଣ ମନକୁ.... ଆନ୍ଦୋଳିତ ନ କରି ଅନ୍ତର ଆତ୍ମାକୁ... ।
ମା ତୁମେ ହିଁ ପରିଚୟ ଦେଇପାର ପିତା ପରିଜନ ସମାଜ ଈଶ୍ୱର
ଉଡ଼ି ଯାଉଥିବା ବାଇୟା ବସା; କାଇଁ ସେ ନିରୁତା ପ୍ରୟାସ କରେ ପବନ ବେଗରେ ଧାଇଁ ଯାଇ ଧରି ରଖିବାକୁ ସତରେ ତା’ର ମୋ ଉପରେ କେତେ ଭରସା ।
ସମସ୍ତେ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ମତେ ଭାବପ୍ରବଣ କରି, ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଠକି ଚାଲିଲେ, ମୁଁ କିନ୍ତୁ ଛଳନା କୁ ବୁଝି ପରିଲିନି ।
କଳଙ୍କର ବୋଝ ବହୁଛି ସାଥିରେ କଳଙ୍କିନୀ ଗୋଟେ ହୋଇ ଦୁନିଆଁ କହୁଛି କଳଙ୍କିନୀ ବୋଲି ପାରୁନାହିଁ ଜମା ସହି ।
ଦୁନିଆ ଦସ୍ତୁର ସଦା ପ୍ରଚଳିତ ଅନୁକମ୍ପା ନାହିଁ ଆମରି ସହିତ ସନ୍ଦେହ ଚକ୍ଷୁରେ ପରମାଦ ଗଣି ପରତେ ନଯିବେ ଆମ କଥା ଶୁଣି ।
ପୁନେଇ ଜହ୍ନ ପରି ମୁହଁ ମଝିରେ ଶୁଆଥଣ୍ଟିଆ ନାକ ଅଣ୍ଟା ତଳକୁ ଲମ୍ବିଛି କଳାନାଗପରି ଗୋଛାଏ ଚୁଟି ନଖିଆର ଆଖିକୁ ମାସେହେବ ନିଦନାହିଁ
ମାଲକାନାଗିରିରୁ ଗୁମୁଡ଼ୁମାହକୁ ନଗଡ଼ା ଦେଇକି ଗଲେ ଚିଟ୍ଫଣ୍ଡ ଠକାମି ଦାନମାଝୀ କଥା ବିରୋଧି ବହୁ ଗାଇଲେ
ହାଥ ଧରି ଯିଏ ଚାଲୁଥିଲା ବାଟ ଭୃକ୍ଷେପ ନକରି ଆଉ କାହାକୁ କେଉଁ କାମିନୀର ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ଆଜି ଭାଙ୍ଗି ଦେଲ ମୋର ଏଇ ହୃଦୟ ଆଇନାକୁ...
ଫସଲ ଅମଳ କରି ଚାଷୀକୁଳ ଘେନିବାକୁ ଦେବାଶିଷ ମକର ଚାଉଳ ସାଥେ ଫଳମୂଳ ଅର୍ପଣ କରି ବିଶେଷ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ