ମାଆ ରେ ମୋ ପାଇଁ ତୁ ମାୟା ଟିଏ ମରୀଚିକା ଟିଏ ମରୁଦ୍ୟାନ ଟିଏ ମୋ ଶୋଷିଲା କଣ୍ଠ ର ଜଳ ଢୋକ ଟିଏ ନିଦାଘ ର ତରୁଛାୟା ଟିଏ...
ଜ୍ଞାତି ଭାଇ ବଂଧୁ କୁଟୁମ୍ବ ଗାଁ କ୍ଲବ, ଆଖଡ଼ାଶାଳ ଅୟସ, ଅହଂକାର କିଏ କେଉଁଠି ହଜେଇ ଦେଲେଣି ପରିଚୟ ।
ସତ୍ୟହିଁ ସତ୍ୟର ଜ୍ଞାତା, କର୍ତ୍ତା ଆଉ ଅନୁଭବୀ..
କେତେ ବା ଆଉ ସହିବ , ଚଗଲା ବଉଦର ଚୋରା ପିରତି ?
ଜେଜେମା ର ହାଣ୍ଡିଶାଳ କେତେ ଟିପ୍ସ କେତେ ରନ୍ଧନ କୌଶଳ ତା ଭିତରେ କେତେ ଜୀବନ ଦର୍ଶନ, କେତେ ରାସ୍ତା ଚାଲିବାର ଉପାୟ ଆପଣେଇ ପାରିଲେ ପରଷିବା ଢଙ୍ଗ ହୁଏ...
ଭାବିବା ପାଇଁ କି ତାକୁ ନ ଥାଏ ମନା ସେ ଭାବନା ପକ୍ଷୀର ସୁନେଲି ଡେଣା ସ୍ୱର୍ଗ ପାରିଜାତ ସେ ଆଣିବ ତୋଳି କେତେ ଦୂର ଯିବ ତାକୁ ନ...
ଆୟୁଷ କ'ଣ ଗିଲାସେ ଜଳ ତାକୁ ପିଇଦେଲେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ସରିଯିବ ।
ଥିଲି ପୁଷ୍ପ ଉଦ୍ୟାନର ମାଳି ମୁଁ ନିସ୍ୱାର୍ଥେ ଅହରହ ଯତ୍ନ ନେଉଥିଲି, ବାସ୍ନା ବାରୁଥିଲି, ରଙ୍ଗ ବାରୁଥିଲି, ହେଲେ ମହୁର କେବେ ସ୍ପର୍ଷ ପାଇନଥିଲି।
ତାକୁ ବି ମନ ଖୋଲି କାନ୍ଦିବାକୁ ଦିଅ ତା ମନର ବ୍ୟଥାକୁ ଢାଳିବାକୁ ଦିଅ ।
ସପନା ଆଜି ଯାଉଛି ଫେରି ଏ ନୁହେଁ ତା ଗାଁ କୁଆଡେ ଗଲା ରାତି ପାହିଲା ସପନା ଥିଲା ତାହା ।।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ