ଏ ଘନ ରାତିରେ ଅଂଚଳ ଭିଡୁଛୁ ଚିତ୍ତ ଚୋର ଲମ୍ପଟିଆ
କହିକି ପାରିବ କାହିଁକି ହେ ବନ୍ଧୁ ମୋ ଛାତିରେ ଲହରୀ ଉଠେ ପଶ୍ଚିମ ଗଗନେ ସୁରୁଜ ନଇଁଲେ ଛାତିରେ ଛନକା ପଶେ
ଆଉ କେତେ ଦିନ , ତା'ର ସରଳତା, ନିରୀହତା ଆଉ ଦୀନତାର ଭିଟାମାଟି ପରେ ଅହରହ କାଟି ଚାଲୁଥିବ ଜୀବନ ସାହିତ୍ୟର ସ୍ପର୍ଦ୍ଧିତ ନକ୍ସା ;
ମାଆଲୋ ତୁ ମୋର କରୁଣାମୟୀ ସ୍ନେହମୟୀ ତୁ ଜନନୀ ଦୀର୍ଘ ବିଶାଳ ଏ ଧରାପୃଷ୍ଟ ରେ ତୋର ସରି କେହି ହେବେନି ।
ଦଳେ ବାହାରି ପଡ଼ନ୍ତି ହିଂସ୍ର ଉଦ୍ଧାମତାକୁ ଆୟୁଧ କରି ତାଙ୍କ ବୁଝିବାରେ କେଉଁ ରାଷ୍ଟ୍ର ହିତରେ କେଉଁ ଈଶ୍ୱର କେଉଁ ଧର୍ମର ଆହ୍ୱାନ କାଳେ ତାଙ୍କୁ ଟାଣିନିଏ ଲୁଟିବାକୁ
ଏଇ ସେ ହସୁଛି ଓ଼ଷ୍ଠ ଥରାଇ ଭୁବନମୋହିନୀ ରସେ , ଏଇ ସେ ନାଚୁଛି ନୂପୁରର ତାଳେ ଅଭିସାରିକାର ବେଶେ ।
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଥିଲି ଚଳଚଞ୍ଚଳ, ଗତିଶୀଳ, ଚେଷ୍ଟାରତ ଥିଲି ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବାକୁ ତତେ ସେତିକି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ତୁ ଲଂଘି ଯାଉଥିଲୁ ମତେ, ବେଳେବେଳେ ଆବାକ୍ ରହିଯାଉଥିଲି ମୁଁ, ତୋ...
ରାଣୀ ଚାରିପଟେ ଘେରି ରହିଥାନ୍ତି ଚକ୍ ମକ୍ କେତେ ସଖି... କଳା ଟୋପା ସାଜେ ନଜର ଟିକିକା ସିଏ ପରା ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖି !
ମୁଁ କଣ ସମୟର ଅଧୀନ ଯେ କାଳକ୍ରମେ ତମେ ହଜିଯିବ ମୋ ଆକାଶରୁ !
ଏବେ ବଢିଲା ବୟସରେ, ଅଜ୍ଞ ମୁଁ , ମନେ ପକାଇ ବୁଝିପାରେ- ତାକୁ ରୁଚେନି ଯାହା ଆମର ପସନ୍ଦ । ଠିକ୍ ଯେମିତି ତରଳ ପଦାର୍ଥ ପସନ୍ଦ ତା' ରୂପ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ