କରମ ଫଳ ନିୟତି ହାତେ ବନ୍ଧା କି ହେବ ସାରା ବରଷ କଲେ ଫନ୍ଦା ।।
ତା' ପ୍ରେମରେ ହତାଶ ହୋଇ ଅନ୍ଧାର ରାତ୍ରିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଭେଟିଛି ।
ସ୍ୱପ୍ନର ନାୟିକା ତୁମେ ରୂପବତୀ ରାଜକନ୍ୟା ମୋ ଆଶାର ପ୍ରୀତିଫୁଲ ତୁମେ ପରୀ ରାଇଜର ପରୀଟିଏ ।
ଚାଲ ଚାଲିଯିବା ଅତି ପିଲା ଦିନକୁ ଯେବେଠାରୁ ହେତୁ ଅଛି ଆମେ କ'ଣ ଭାବୁଥିଲୁ ଆମେ କ'ଣ ଜାଣୁଥିଲୁ କ'ଣ କରୁଛୁ ବୋଲି ?
ରୋଗ ଶୋକ ଦୁଖ ହଜିଯିବେ ଦୁନିଆରୁ ଦୂସପ୍ନ ସାଜି ମୋର ବୋଲି ଦାବିକରି କେହି ମାରିବେନି ବାଜି ............
ବଳକା ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ପାଣି ଲୁହହୋଇ ଝରୁଥାଏ ଡାଳପତ୍ର ଆଖିରୁ ସ୍ମୃତିରେ ସ୍ମୃତିରେ ତମେ ଗଲା ପରେ ।
ବେଳେ ବେଳେ ଚୁପ୍ ହୋଇ ଯାଉଥିଲି, ଅସମ୍ଭବ ଭାବେ ଗୁମ୍ସୁମ୍, କାଳେ ପୁଣି ଏକ ଝଡ଼ ଆସିବ, ଏକୁଟିଆ ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ଡରିଯିବି ।।
ଇଏ କେଉଁ ପବିତ୍ର ଭୂଇଁ ? ଯେ ସତୀ ସାଧ୍ୱୀ ସୀତାଙ୍କୁ ଲୋକାପବାଦ ଆଉ ରାଜଧର୍ମର ହାୟରେ. . . ବାରବାର, କରିବାକୁ ପଡ଼େ ଉଦଗ୍ର ଅଗ୍ନିସ୍ନାନ ।।
"ଜୟ ଜବାନ୍, ଜୟ କିଷାନ୍" ନାରା ଛଡ଼ା ମୋ ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ସମ୍ମାନ କେଉଁଠି ଆଜି ଖୋଜି ପାଉନି, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମୋ ଅଲୋଡ଼ା ଅତିଥି ସାଜିଛି ଯିବାର କେବେ ନାଁ ନେଉ...
ହ୍ୟାଲୋ ! ଟିକେ ଜୋର୍ରେ କୁହ, ତମ କଥା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ।। ଏ ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକା ଏକା ଏକା ଫେରିବାକୁ ହୁଏ ଏକଥା ମୋ ଗୁରୁଙ୍କ ବଚନ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ