ଏକଲବ୍ୟ ମୁଁ, ସତ୍ୟ ରକ୍ଷାକରି ସମର୍ପିଲି ମୋର ବୁଢ଼ା ଆଙ୍ଗୁଠି, ଉଚ୍ଚଜାତି ସଙ୍ଗେ ଏକ ହୋଇ ହାରୁ ହାରୁ ଜିତିଯିବି ବୋଲି ।
ଆଜି ମୋର ଏଇ ବରଷା ପାଣିରେ ଭାସିଯାଏ କେତେ ସ୍ମୃତି ପିଲାଦିନର ସେ ହସ ଖୁସି କଥା ଭାବୁଛି ମୁଁ ଦିନରାତି ।।
ଏ ପୃଥିବୀ ତା' ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିବ, ଯାଉଥିବ, ଅଚ୍ୟୁତର ତାଳପତ୍ର ପୋଥି ମାଳିକାରେ ସୃଷ୍ଟିର ସଂହାର
ଏବେ ତ ଅପେକ୍ଷାର ଆରମ୍ଭ ମାତ୍ର ଶେଷ କେବେ ମୋତେ ଜଣାନାହିଁ ।
ସ୍ୱପ୍ନ ତୋର ମିଳାଅନା, ହଜାଅନା ଆଶା ପୁଣି ସ୍ମୃତିର ପାଣି ଫୋଟକା ପରି, ବଞ୍ଚି ପୁଣି ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ହେବ ଜୀବନ ସହ ତୋତେ କେତେ ସଂଗ୍ରାମ କରି ।
ଫଟାମାଟିର ଆଁ ଭିତରେ ମିଳେଇଯାଏ ବାପାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ଏଇ ବିଲରୁ ଧାନଗଲେ ବୋଉ ପକାଏ ହୁଳହୁଳି ମାଣ ଓଷାରେ ନୂଆଖାଇ ଦିନ ମକର ଚାଉଳ ଦିଏ ଏଇ ଲକ୍ଷ୍ମୀବିଲ ।
କରମ ଫଳ ନିୟତି ହାତେ ବନ୍ଧା କି ହେବ ସାରା ବରଷ କଲେ ଫନ୍ଦା ।।
ତା' ପ୍ରେମରେ ହତାଶ ହୋଇ ଅନ୍ଧାର ରାତ୍ରିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଭେଟିଛି ।
ସ୍ୱପ୍ନର ନାୟିକା ତୁମେ ରୂପବତୀ ରାଜକନ୍ୟା ମୋ ଆଶାର ପ୍ରୀତିଫୁଲ ତୁମେ ପରୀ ରାଇଜର ପରୀଟିଏ ।
ଚାଲ ଚାଲିଯିବା ଅତି ପିଲା ଦିନକୁ ଯେବେଠାରୁ ହେତୁ ଅଛି ଆମେ କ'ଣ ଭାବୁଥିଲୁ ଆମେ କ'ଣ ଜାଣୁଥିଲୁ କ'ଣ କରୁଛୁ ବୋଲି ?
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ