ତୁମେ ଗଲାପରେ ସବୁ ସମ୍ପର୍କରେ ଶୂନ୍ୟତାକୁ ଭରିଦେଲ
ସ୍ମୃତି କିଆରୀର ସବୁଜିମା ଖେତେ ଖୁସିକୁ ଉଜାଡ଼ି ଦେଲ
ତୁମ ଶୂନ୍ୟତାରେ ଠାକୁର ଘରଟି ଫାଙ୍କା ଘର ପରି ଲାଗେ
ତୁମ ପଲଙ୍କଟି ତୁମକୁ ନପାଇ ଏକା ରାତି ତାର ସରେ
ତୁମ ଆଶାବାଡ଼ି ଏକା ଗଡ଼ି ଗଡ଼ି କବାଟ କଣରେ ପଡ଼େ
ତୁମ ପାନଦାନୀ ଅଳନ୍ଧୁ ଭିତରେ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଝୁରେ
ତୁମ ଗୀତା ବହି ପୁଟୁଳିରେ ରହି ମୁଷାର ଆହାର ହୁଏ
ତୁମ ଚଷାମାଟି ତୁମ ଆଖି ଖୋଜି ଅନ୍ଧାର ରାଇଜେ ବୁଲେ
ତୁମ ପରିବାର ନିତିପ୍ରତିଦିନ ତୁମ ଉପସ୍ଥିତି ଖୋଜେ
ତୁମ ଉପଦେଶ ଅନୁପସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରତି ନିଷ୍ପତିରେ ଝୁରେ
କେମିତି ଗଲଯେ ଆମବିନା ତୁମେ ଆମକୁ କରି ଅନାଥ
କେମିତି ବଞ୍ଚିବୁ ତୁମ ବିନା ଆମେ କାହାକୁ କରି ସାଆନ୍ତ
ତୁମେ ଗଲାପରେ
ଲେଖିଛନ୍ତି
ତୁମ ପରିବାର ନିତିପ୍ରତିଦିନ ତୁମ ଉପସ୍ଥିତି ଖୋଜେ
ତୁମ ଉପଦେଶ ଅନୁପସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରତି ନିଷ୍ପତିରେ ଝୁରେ
