ଯେଉଁଠି ଫୁଟୁ ବଗିଚାରେ କି ଅପନ୍ତରାରେ
ସେ ଫୁଲ
ମହକିବ ରୂପ ବିଞ୍ଚିବ
ତା’ ମହକକୁ ବାରି ବାରି ପହଞ୍ଚି ଯିବ ମଧୁମକ୍ଷିକା ।

ଖରାଧାସରେ ସିଝୁଥିବ
କ୍ରମଶଃ
ତା’ ପାଖୁଡା ସବୁ ମଳିନ ପଡି ଆସୁଥିବ
ପବନରେ ହଲି ହଲି
କେତେବେଳେ ଖସି ପଡିବ ଯେ ଡେମ୍ଫରୁ
ସେତେବେଳକୁ
ତା’ ମଉଳା ପାଖୁଡାରେ ଅଙ୍କା ହୋଇ ସାରିଥିବ
କେତେ ଦଂଶନର ଚିତ୍ରଲିପି ।

ଫୁଲ ପରି ନାରୀ
ଅସଂଖ୍ଯ ନକ୍ଷତ୍ର ଗହଣରେ
ପାହାନ୍ତି ଆକାଶର କେଉଁ କୋଣରେ ଜଳୁଥିବ
କୁଆଁତାରା ହୋଇ
ଏକଲା ନକ୍ଷତ୍ର
ତା’ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଚୌହଦିରେ କେତେ ନିଆଁ
କେତେ ଜ୍ୱଳନ
ଧର୍ଷିତ ସମୟ ତା’ ସାଥି
ଜଞ୍ଜାଳ ତା’ ଗଳାହାର
ପ୍ରତିକ୍ଷା ତା’ ପାଇଁ ଅଜଣା ଆତଙ୍କ
ପ୍ରେମ ତା’ ପାଇଁ ଅନେକ ଧୋକାର ଠିକଣା ।