କଳ୍ପନା ଗୋ, ଲୋକ ମନର କଳ୍ପନା ତୁମେ..... ରାଜଜେମା ତୁମେ କଳ୍ପନା ରାଇଜେ କଥା ଅଳସ ଭାଙ୍ଗେ ତୁମ, ଆଖି ନଇଁଯାଏ ଲାଜେ ଲୁପ୍ତ ନଗରୀର ନବବଧୁ ସାଜି ପ୍ରତିଧ୍ୱନି...
ଚାଟଶାଳୀ ଚାଟରୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଯାଏଁ କେତେ ଯେ ସାଙ୍ଗ ସାଥି ହିସାବ ରଖି ନାହିଁ ସମୟଟା ଆଜି ଏମିତିକା ସବୁ କିଛି ଯେ ଫିକା ଫିକା ଚାଲୁଛି ଆଜି ମୁଁ...
ବ୍ୟାଙ୍କ ଧାଡିରେ ଜନତାର ହୁଏ ଲମ୍ବା ଦାଢୀ ବ୍ୟାଙ୍କର ବାପୁଡା ଖଟି ଖଟି ହେଲେ ବୁଢା ବୁଢୀ ।
ସରଗ ପଡ଼ିଛି ଛିଡ଼ି ତା' ପ୍ରତି ଧୂଳିକଣାରେ । ଆଙ୍କିଛି ମେଦୁର ଛବି ମୋ ସେହି ହୃଦ-ଅଗଣା ଟାରେ ।।
ଶୂନ୍ୟ ନୀଡ଼ରେ ଆତ୍ମପକ୍ଷୀଟି ଜାଗି ଯାଏ ! ମୁନି ମୌନ ହୋଇଯାଏ !
ବିରହ ମିଳନ, ମନର ବନ୍ଧନ ପ୍ରେମର ନାଆଁ, ଅଳିକ ଯଦି ପ୍ରେମର ମୂଲ୍ୟ ତା'ର ପାଇଁ ଏତେ ଭାବନା କିଆ?
ନିଦାଘ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଯାଏ, ବର୍ଷା ବି ବାହୁଡେ, ଗଛର ପତ୍ର ଝଡି ଯାଏ ପୁଣି ନବ ପଲ୍ଲବିତ ହୁଏ।
ଦେଖିଥିଲି କେତେ ସପନ ତୁମେ ଆସିବାର ବାଟ ଚାହିଁ ଚାହିଁ ବିତିଗଲା କେତେ ଦିନ । ହେଲେ ଆସିଲନି ତୁମେ, ଜଳି ପୋଡ଼ି ସବୁ ପାଉଁଶ ହେଲା ଯେ ଭାଙ୍ଗିଗଲା...
ସୂରୁଯ ଉଆଁରେ ନାଲି ମୁରୁଜରେ ପୂରୁବ ଦିଗ ହସେ, ନୂଆଁ ଜୀବନର ଧାରା ବହି ଚାଲେ ପ୍ରଭୂଙ୍କ ଆଶୀଷ ଆଶେ ।।
ତୁମେ ପରା କହିଥିଲ, ତା ଆଦର ଯତ୍ନ ତୁମ ପରି ତା ହାତେ ଯାଦୁ ଅସୁମାରି କୋମଳ ପରଶ ତା ଅମୃତ ସମ ।।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ