ଖୋଜିବାର ଅନ୍ତ ନାହିଁ ଏଠି, ପାଇବାର ବି, ନ ପାଇବାର ଅନେକ ଅଭେଦ୍ୟ ଦୁର୍ଗ, ଦୁର୍ଗମ ଅନେକ କାମନା, ତଥାପି ମଣିଷ ଖୋଜି ବସେ, ଅନ୍ତ ହୀନ ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ର...
ଯେମିତି ବି ପାରିଲେ ଚେଷ୍ଟାକର ଧୂଳିରେ ମିଶାଇ ଦିଅ ଅବା ଡିନାମାଇଟ୍ରେ କର ଟୁକୁରା ଟୁକୁରା କିମ୍ୱା କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧକର ଫିନିକ୍ସ ପକ୍ଷୀପରି ପୁଣି ଥରେ ଚିତାଭଷ୍ମରୁ ଫେରିପାଇବ ପୂର୍ବର ସତେଜ...
ଛୁଁଇ ଦେଇଗଲ ପାପୁଲିରେ ତୁମ ମୋ ଦେହକୁ ଯେତେବେଳେ , ଆଖି ଭରିଗଲା ମନ ଭରିଗଲା ଖୁସିରେ ମୋ ସେତେବେଳେ ।
ଦେଖିବାକୁ ବାକି ଅଛି କେଉଁଦିନ ଟେଣ୍ଡର ପଡ଼ିବ ପବନ, ଗଛ, ଛାଇ, ଗାଁ ନଈ ଏସବୁ ଧରିନେବେ ବିଦେଶୀ ସ୍ୱଦେଶୀ ହତବାକ୍, ଗାଁ ମାଟି, ମା' ଭାଇ ସେତେବେଳେ ।
ମାଳିଟିଏ ବୁଝେ ଫୁଲଟିର ମୂଲ ମା ବୁଝି ନପରାଇ କନ୍ୟା କଳିଟିର ବିନାଶ ପାଇଁ କି ସମ୍ମତି ଦିଏ କି ପାଇଁ ।।
ଆରମ୍ଭ ହିଁ ଶେଷ ଦିନ ହୁଏ ସୈତାନି ଇଚ୍ଛାରେ କାହାର ଜୀବନ ସଳଖ ପଥରେ ସଜ୍ଜା ଥାଏ ମୃତ୍ୟୁର ଗୋପନ ଅଭିସାର ।
ଗୋଟାଏ ଧାନ ପାଇଁ ବାପା ଯାଆନ୍ତି ମୂଲମାଗି ଚାଉଳ ମୁଠାଏ ପାଇଁ ଧାନକୁଟେ ବୋଉ ଘର ଘର ।
ମହୁ ପିଇବାର ଫିକ୍ ଫିକ୍ ଖୁସି କି ଲିମ୍ୱ ଚାଖିବାର ତିକ୍ତ ଭ୍ରୁକୁଞ୍ଚନ ସ୍ୱାଦ ସମଗ୍ରର ଏକକ ଏକାଂକ୍ଷିକା ପରୀକ୍ଷା, ପରଖି ନେବାର ପରମ ପରିତୃପ୍ତି !
ସେଇ ଟିକକ ପାଇନାହିଁ ବୋଲି ବୋଧହୁଏ ଚାହିଁ ପାରିନି କିମ୍ୱା ମନ ଖୋଲି କହିପାରିନି ମୋ ମନ କଥା ।
ହସିବାକୁ ପ୍ରୟତ୍ନ ବି କରେ ପୁଣି କାଇଁ ଖସିଯାଏ ତଳେ ।।।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ