କ୍ୟାମରା ବି ଆଖି ଭଳି, ମାତ୍ର ସେ କଣ ପରଖି ପାରେ? ଖଟାଏ ବିବେକ ?
ତମ ପ୍ରାସାଦର ବାଲ୍କୋନିରେ ନା ରତ୍ନପଲଙ୍କରେ ଅବା ସିଂହାସନମାର୍କା ଚୌକିରେ ?
ତାକୁ ମୋର ମନ ଦେଲି ଭଲ ମୁଁ ପାଇଲି ପ୍ରତିରାତି ସ୍ୱପ୍ନରେ ମୋ ତାକୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି ।
ଆଉ କେତେଦିନ ? ଜାତି, ବର୍ଣ୍ଣ, ସଂପ୍ରଦାୟ ଅବା ଦେଶୀ ବିଦେଶୀର ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଚିତ କରି ବନ୍ଧାଯାଉଥିବ ତୁମ ବଡ଼ଦେଉଳର ଶିଖରରେ ଧମର ପତିତପାବନ ବାନା ।
ମଣିଷ ଠାରୁ ସଂପର୍କ କାଟି ତ ସାରିଥିଲୁ ପଶୁ ମାନକୁ ବଦନାମ କରିବା ଛାଡି ଦେ ପାପର ଟୋକେଇ ଭରି ଟଳ ମଳ ହୁଏ ବଂଚି ଥାଉ ଥାଉ ଅନ୍ତିମ...
ଯେତେବେଳେ ମୋ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଲା ଜାଣିଲି ଏହା ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ଥିଲା, ସ୍ୱପ୍ନ ବି ଏତେ ଭୟଙ୍କର ସତ କହିପାରେ ମୋ ହେତୁରେ ନ ଥିଲା ।
ଲାଗୁଛି ତମେ ଉଭେଇ ଯାଉଛ ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ, ଭଟ୍ଟା ପରି ନୀରବରେ ।
ଆଖିରେ ପିନ୍ଧାଏ ରଙ୍ଗୀନ ଚଷମା କୋଇଲିର ମିଠା ସୁର ଆଣେ ଜୀବନରେ ଅନେକ ପ୍ରେରଣା ବର୍ଷରେ କେଇଦିନ ?
ଆଜି ତମ ଯୁଗରେ ମୁଁ ତମ ଘରେ ତମ ସହ କେଉଁ କାଳରୁ ଖୁବ ଦୁଃଖରେ ଥିଲି ।
ମିଠା ବଂଶୀଟିଏ ହେବାପାଇଁ ଚାହୁଁଥିଲା ସିଏ ମୋ ସଙ୍ଗୀତର ଚାହୁଁଥିଲା ହେବାପାଇଁ ରାଜହଂସୀଟିଏ ମୋ ସ୍ଵପ୍ନର ବର୍ଷାଟିଏ ହେବାପାଇଁ ଚାହୁଁଥିଲା ସେ ମୋ ମରୁଭୂମି ଜୀବନର ଶାୟାରୀଟେ ହେବାପାଇଁ ଚାହୁଁଥିଲା...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ