ପ୍ରହେଳିକାକୁ ଦୂର କରି ନିଜର ସ୍ୱଚ୍ଛତାରେ ସିନା ବାନ୍ଧି ହୁଏ ଦୁନିଆଁକୁ ଅଯଥା ଗରବ କରି କେବଳ ଭାଙ୍ଗି ହୁଏ ଏ ଜଗତକୁ !
ବର୍ଷା ଏକ କୁମାରୀର ନାମ ବର୍ଷା ତମେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ମଧୁର ସଙ୍ଗମ !
ଏ ମାଟି ଏଠାରୁ ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହା ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି ତାହା ସେମାନଙ୍କ ଘର ନୁହେଁ ସେମାନଙ୍କ ପିଲାମାନେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ଘର ବହୁତ ବଡ଼ ଦେଶରେ ବହୁ ଲୋକଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣା
କଳ୍ପନାର ଫୁଲ ଫୁଟିଯାଏ ମନ କାନନେ କାମନାର କଇଁ ହସୁଥାଏ ଧୀର ପବନେ ମିଳନର ସୁଖ ନ ମିଳିଲେ ବି ତ ସପନରେ ମନ ହଜିଯାଏ ।
ଲହଡ଼ିଭଙ୍ଗା ହସ ଅଧାଖୋଲା ସ୍ୱପ୍ନ ଭର୍ତ୍ତି ଆଖି ଅସରନ୍ତି ମମତାରେ ଜୁଡୁବୁଡ ଗୋଟେ ନିରିମାଖୀ ମନ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବିଶ୍ୱାସ ଆତ୍ମାରୁ ନିଗିଡ଼ି ପଡୁଥିବା ଆପଣାପଣ ଅପେକ୍ଷାରେ ଉଜାଡ଼ି ଦେଲି !
କିନ୍ତୁ ଏ ଶେଷ ଜୀବନରେ ପହଞ୍ଚି ଏବେ ଏତେ ଟଙ୍କା ଦେଖୁଚି, ଟଙ୍କାର ଗାଦୀ ଉପରେ ବସୁଚି, କିନ୍ତୁ ଲାଭ କଣ ?
ଅକସ୍ମାତ ସେ ବିଜୁଳିର ଚମକ ସୁନ୍ଦରୀ ତରୁଣୀର ଆଖିର ଝଲକ ନଦୀଗର୍ଭର ସେ ଚନ୍ଦ୍ରାଲୋକ ଲାଗେ କୁଆଁରି ମଥାର ତିଲକ ।
କେବେ ଶିଶୁର କୋମଳ ମନର ଅସମାହିତ ପ୍ରଶ୍ନର ଝୁଡ଼ିଟିଏ ତ କେବେ ପୁରୁଣା ବହି ଭିତରେ ଶୁଖି ଯାଇଥିବା ଗୋଲାପ ପାଖୁଡାଟିଏ ।
"ରାମ ନାମ ସତ୍ୟ ହେ" ଧ୍ଵନିରେ ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳ ପ୍ରକମ୍ପିତ ଉପସ୍ଥିତ ଦର୍ଶକେ ଜନ୍ମ-ମରଣର ପରିକଳ୍ପନା କରି ସ୍ତବ୍ଧ
ଶିପ ଟିଏ ଜାଣ ଦିଏ ତା ପରାଣ ମୋତିର ଜନମ ପାଇଁ ମୋତି ଟିଏ ମୁଁଇ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ମା' ତୁ ପାଞ୍ଚୁ କି ପାଇଁ ?
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ