ମୁଁ ତମକୁ ଦେଖେ
ଜହ୍ନର ମନୋମୁଗ୍ଧକର
ଖିଲିଖିଲି ହସରେ
ଗଭୀର ସମୁଦ୍ରର ଫୁଙ୍ଗୁଳା ଛାତିର
ନିସ୍ତବ୍ଧ ନୀରବତାରେ
ରାତ୍ରିର ପାହାନ୍ତିଆ ପ୍ରହରର
ଗାଢ ନିଦ୍ରାର ସପନରେ ।
ଆଉ ବି ଦେଖେ
ଝରା ଶ୍ରାବଣର
ଝିପିଝିପି ବର୍ଷାରେ
ଦୂର ଆକାଶରେ ଫୁଟିଥିବା
ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର
ରଙ୍ଗିନ୍ ଓଢଣୀ ଭିତରେ
ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କଅଁଳିଆ
ବିକଶିତ ଲାଲ୍ ଲାଲ୍ ଆଭାରେ ।
ଏମିତି ଭିତରେ
ତମକୁ ଜଡିତ କରି
ଅତୀତର ସ୍ମୁତି ସବୁ
ସତେଜ ହୋଇ ନାଚିଉଠେ
ମନ ଆଇନାରେ ।
ତମର ମିଛ ମିଛ ରାଗ
ଢେର୍ ସାରା ଅଭିମାନ
ତମ ଓଠର ସେହି
ଅମୃତବୋଳା ହସ ଆଉ
ଆତ୍ମୀୟତାରେ (??) ଭର୍ ପୁର୍ ସେଇ
ମାଦକ ଭରା ଚାହାଣି ।
ତମ ଦେହର ମତୁଆଲା ବାସ୍ନା
ପ୍ରୀତିଭରା ମିଠା ମିଠା କଥା
ଓଠର ତତଲା ସ୍ପର୍ଶ
ପ୍ରଖର ନିଶ୍ୱାସ ସହ
ଆଲିଙ୍ଗନର ଅପୂର୍ବ ଶିହରଣରେ
ଭର୍ପୁର୍ ସେଇ
ମିଳନର ଅନ୍ତିମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ।
ଏବେ ତ ସ୍ପଷ୍ଟ
ମାୟାବିନୀ ପ୍ରେମିକା ତମେ
ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିର ବୁଢିଆଣୀ ଜାଲରେ
ବାନ୍ଧି ପ୍ରଣୟର ଡୋରି
ନେଇଥିଲ ମୋତେ ଟାଣି
ପ୍ରେମର ସେଇ କୁହୁକ ନଗରୀ ।
ସେଇଠି ହରାଇ ଦେଇଛି ନିଜର
ସମସ୍ତ ମାନବୀୟ ସତ୍ତା
ଏବେ ଦିଗହରା କ୍ଲାନ୍ତ ପ୍ରେମିକ ମୁଁ
ଆତ୍ମା ମୋର କରେ ହାହାକାର ।
ତଥାପି ମନରେ ଉଠୁଛି ପ୍ରଶ୍ନ
ତମେ ତ ମୋର
ହଁ ହଁ କେବଳ ମୋର
ଆଉ କାହାର ହେବ କେମିତି କୁହତ ?
