ଇଚ୍ଛାହୁଏ, ଆଖିଖୋଲି ଟିକେ ଦେଖିବାକୁ ଟିକେ ଛୁଇଁବାକୁ ଟିକେ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ତୁମକୁ, ବାହାରି ଆସି ସେ ଅନ୍ଧାରୀ ମୂଲକରୁ. . . କିନ୍ତୁ. . . !
ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଛି ଆମ ସଭିଁଙ୍କୁ ମନଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ କିଛି ବି ସ୍ୱାର୍ଥ ନାହିଁ ସେ ହସରେ ସେ ହସ ଆମକୁ ମୋହିତ ନୁହେଁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି
ଅନ୍ତର ଭରି ଭଲପାଏ ଯିଏ କରୁଛ ତା' ସାଥେ ଛଳନା ଟିକେ ଛୁଇଁ ଦେଇ ସପନ ଜଗାଇ ଫେରିଯାଅ କରି ବାହାନା ନିରବରେ ଖାଲି ପଡ଼ିରହେ ବେଳା ଦୁଃଖରେ ଭିଜିଯାଇ...
ଲେଖିବାର ସ୍ପୃହା ନାହିଁ ଜାଣେନା ଏ ମନ ଲେଖି ଚାଲେ କାହା ପାଇଁ, କାଗଜର ଛାତିରେ ପ୍ରେମର ବରଷା ପାଇ ଲଟେଇଛି କବିତାର ଲମ୍ୱା ଲମ୍ୱା ଲତା ଏଇ ତ...
ଶୀତ ଝରକା ଫାଙ୍କରେ ଜହ୍ନର ପରିହାସ ପ୍ରେମ ପ୍ରଣୟର ନିରୋଳା ବିଶ୍ୱାସ ଏକୁଟିଆ ପକ୍ଷୀର ସଙ୍ଗୀତ ରାତ୍ରୀର ବଳକା ଆୟୁଷ
ତମ ଓଠ ଛୁଆଁ ପରି ଦିଶେ ଶବ୍ଦଟିଏ ଲେଖି ଦେଲେ ମନେ ହୁଏ ପ୍ରୀତି ସମ୍ଭାଷଣ, ଶବ୍ଦ ସହ ଶବ୍ଦ ଯୋଡ଼ି ଦେଲେ
ଏବେ ଜହ୍ନର ଜମିରେ ଜମି ଯାଇଚି ଜଳ ପଥର ଖୋଲରେ ବର୍ଷାପାଣି ପରି ଓସେନ୍ ସାଟେଲାଇଟ୍ ଆଖିରେ ଝୁଲିଗଲା ବିନ୍ଦୁଏ ଭରସା ଠୋପାଏ ଆଭାସ ଆକସ୍ମିକ ଅଶେଷ ଆହ୍ଲାଦ ଆଶ୍ୱାସନା...
ଅଗଣିତ ସ୍ୱପ୍ନ ଭାରରେ ନଇଁ ପଡୁଥିବା ନିରୀହ ଚାହାଁଣିକୁ ଲାଜର ଓଢ଼ଣି ତଳେ ଢାଙ୍କେ, ଥରଥର ଗୋଲାପି ଓଠ ପାଖୁଡ଼ାର କେଇ ପଦ ମିଠା କଥାରେ ମଳୟ ଲହରି ଖେଳାଏ...
ତୁ କି ଜାଣିନାହୁଁ ଫଗୁଣ ଲୋ ସତେ ତୋ ଛୁଆଁର ମିଠା ଦାଗ ତରୁତୃଣ ଜୀବ ପୁଲକିତ ହୋଇ ହେଉଥାନ୍ତି ମୋହ ଭଙ୍ଗ ଏ ବେଳେ ନିଆଁରେ ଘିଅ ଦେଲା...
ଶିରିଶିରି ଏଇ ମଳୟ ଛୁଆଁରେ ଫୁଲ ଭରା ଉପବନ ନିରବଧି ମୋର ହୃଦେ ମଳମଳ ଶୁଭେ କାର ବଂଶୀସ୍ୱନ !!
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ