ରାସ୍ତା କଡରେ ଠିଆ ହୋଇ ସେ ଠେଲା ଗାଡିର ଖାଇବାର ମଜା , ତୁ ଆଉ ପାଉ ନଥିବୁ କିଣି ପାରୁଥିବୁ ବହୁତ କିଛି ମାତ୍ର ସ୍ୱାଦ ପାଉ ନଥିବୁ
ସାଙ୍ଗ ସାଥି ଭାଇ ବନ୍ଧୁ ପରିଜନ ଅଛନ୍ତି ପାଖକୁ ଘେରି । ଡଥାପି କାହିଁ କି କେଉଁଠି କିପରି ଲାଗୁନାହିଁ ଆଗପରି ॥
ଚହଳ ପଡିଗଲା ଏ କଥା କାଲିଠୁ ତା ସ୍ଵର କଉଠି ବି ସୁଭୁନି ଭୟ ଓ ଲଜ୍ୟାର କକ୍ଟେଲ୍ ଗନ୍ଧ ଭିତରେ ଯେମିତି ଘୁମେଇ ପଡିଛି ।
ତମକୁ ପାଇବା ଆଶାରେ ଅବାଟ ବାଟ ପାଲଟେ ବାଟ ଅବାଟ . ତମକୁ ବୁଝିବା ଆଶାରେ ନିଜେ ନିଜ ପାଖେ ଅବୁଝା ମୁଁ ହୁଏ ହେଲେ ତମକୁ ଖୋଜିବା ଚାଲିଥାଏ...
ଯେତେ ଲୁଚି ଛପି ରହିଲେ ବି ମୁଁ ଜାଣେ ତୁମେ ମୋର ଅତି ଆପଣାର ତୁମ ସାଥି ପାଇଗଲେ ଥରେ ଛେଦି ପାରିବନି ଆଉ କୋଉ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ॥
ମାଆ ରେ ମୋ ପାଇଁ ତୁ ମାୟା ଟିଏ ମରୀଚିକା ଟିଏ ମରୁଦ୍ୟାନ ଟିଏ ମୋ ଶୋଷିଲା କଣ୍ଠ ର ଜଳ ଢୋକ ଟିଏ ନିଦାଘ ର ତରୁଛାୟା ଟିଏ...
ଜ୍ଞାତି ଭାଇ ବଂଧୁ କୁଟୁମ୍ବ ଗାଁ କ୍ଲବ, ଆଖଡ଼ାଶାଳ ଅୟସ, ଅହଂକାର କିଏ କେଉଁଠି ହଜେଇ ଦେଲେଣି ପରିଚୟ ।
ସତ୍ୟହିଁ ସତ୍ୟର ଜ୍ଞାତା, କର୍ତ୍ତା ଆଉ ଅନୁଭବୀ..
କେତେ ବା ଆଉ ସହିବ , ଚଗଲା ବଉଦର ଚୋରା ପିରତି ?
ଜେଜେମା ର ହାଣ୍ଡିଶାଳ କେତେ ଟିପ୍ସ କେତେ ରନ୍ଧନ କୌଶଳ ତା ଭିତରେ କେତେ ଜୀବନ ଦର୍ଶନ, କେତେ ରାସ୍ତା ଚାଲିବାର ଉପାୟ ଆପଣେଇ ପାରିଲେ ପରଷିବା ଢଙ୍ଗ ହୁଏ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ