ଏମିତି ଭସାଇ ଦେଲ ଶେଷ ବେଳକୁ ହାତ କାତ ପାଏ ନାହିଁ ଯେଉଁ ଜଳକୁ କୂଳହରା କରି ମତେ କି' ଲାଭ ପାଇବ ସବୁ ହରି ନେଇ କିବା ଭାବ...
ଦେଖ ଦେଖ ମୁଁ ଯାଉଛି ଅଙ୍ଗନବାଡ଼ି, କାଲି ଶିଖିଥିଲି ' ଅ' ଆଜି 'ଆ' ର ପାଳି, ଲେଖା ଆଉ ପଢ଼ା କରିଦେଲେ ଭଲକରି, ମାମୁଁ ଆଣିଦେବେ ଖେଳଣା ଭଳିକି...
ମାଆ ମୋର ସିଏ ନୁହେଁ ଆଉ କିଏ ଯା'ପାଇଁ ଭାବୁଛି ନିତି, ତା'ପାଇଁ ଲେଖୁଛି ଲୁହରେ କବିତା ସାରା ଦିନ ସାରା ରାତି ।
ସ୍ୱାନ,ଶୃଗାଳଠୁ କୀଟ ପତଙ୍ଗ ମୋ ଛାଇଠୁ ଅନେକ ଦୂରେ ପ୍ରାଣପ୍ରିୟା ପତ୍ନୀ ଫେରିଚାହୁଁ ନାହିଁ ଶିକୁଳି କିଳିଛି ଘରେ ଅଜଣା ରୋଗର ଶିକାର ମୁଁ ଆଜି କେହି ନାହିଁ ମୋର...
ଜନ୍ମିଛନ୍ତି କେତେ ମହାନ ମହାତ୍ମା ହୋଇଥିଲା କେଡେ ଦଙ୍ଗା ସବୁ ଦଢ଼ ସହି ଫର ଫର ହୋଇ ଉଡୁଛି ଆମ ତ୍ରିରଙ୍ଗା....!!!
ସେଇଠି ଥିବି ମୁଁ , କାଳକାଳ ଧରି, ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ, ଅନାହୁତ, ଅବିଚଳିତ, ହୋଇପାରେ ଅବାଞ୍ଛିତ ବି।
ତେଜିଦେଲି, ଦେଖ କିପରି ଜଳୁଛି ସଳିତା ମୋ ରସସ୍ନାତା
ପଲକ ନପଡୁ ତମ ହରିଣୀ ନୟନେ ଚାହାଣି ମଦନ ଶର
ମୁଁ ଥିଲି ଏକା ମନର ଦେଶରେ ସେ ଥିଲା ଏକ ସରଗ ରାଇଜେ ଦୁହିଁଙ୍କ ହୃଦୟ ମନ ଗୋଟିଏ ହେଲା ବୋଧେ ପୂର୍ବ ଜନମର ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା
ରାତି ପରେ ରାତି ବନିବା ସଶକ୍ତା ଜଳୁଥିବା ହୁତ-ହୁତ ନିଆଁ ରେ ସେକିବା ବଞ୍ଚାଇ ଦେବା ମୃତ ଶିଶୁ ଶୋଷି ନେବା ଜୀବନ୍ତ ଦେହରୁ ରକ୍ତ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ