ନିଦ୍ରା ହଜେ ତମ ଆଲିଙ୍ଗନେ, ନମନୀୟ କଳାର ପିତୁଳା ଗଢ଼ି ହୁଏ ପଦପରେ ପଦ ଯେତେ, ଅର୍ଥହୀନ ବୁଭୁକ୍ଷୁ କବିତା
ଆଖି ଫୁଟିଲାଣି ବୋଉ ମୋ କହୁଛି ବାଟକୁ ସେ ଅଛି ଚାହିଁ । କରଜ ଶୁଝିବା ଆଶାରେ ପଡ଼ିଛି ଘରକୁ ଯେ ଫେରୁ ନାହିଁ ॥
ମେଲାଇବାକୁ ଡେଣା ଆଉ ସହିବାକୁ ଉଡ଼ିବା ର ଅଦମନୀୟ , ଅପୂରଣୀୟ ଇଚ୍ଛା ର ଜ୍ଵଳନ
ତେସ୍ତରୀ ବର୍ଷ ହେଲା ଆପଣଙ୍କୁ ବେଶୀ ମିଛ କହିଛି ଗୋଟେ ସମ୍ବିଧାନ
ବସନ୍ତ ର ଆଗମନୀ ଗାଉଛନ୍ତି ଗଛ ଝଡା ପତ୍ର ମାନେ, ପଳାଶ ଫୁଲର ଲାଲିମା, ଝଙ୍କୃତ ହେଉଛି ବସନ୍ତ ର ଗାଥା
ନାନା ପ୍ରଜାତିର ପତଙ୍ଗ ସହିତ ଭ୍ରମର ଦିଅନ୍ତି ଝିଣି
ପ୍ରେମ ନିସର୍ତ୍ତ ନୁହେଁ , ଅନ୍ୟ ଏକ ବ୍ୟବସାୟ ପରି ।
ଭଲ ଲାଗୁଥିଲି ଯଦି ମୁଁ ତମକୁ କହିଲନି ମନ ଖୋଲି ,
ତମ ହସ ଶୁଭେ ପରଜାପତିର ହସ
ତୁମେ କଣ ଉଷୁମ ତାତିର ଛୁଆଁ ଦେଇପାରିବ ପ୍ରୀତିର ଚିଙ୍ଗାରୀଟିଏ ହେଇ,
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ