ସେ ଯେତେଥର ମୋ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଆସିଛି
ମୁଁ ସେତେଥର
ତା ଅନିଚ୍ଛାରେ ତାକୁ ବିବସ୍ତ୍ର କରିଛି ।
ତା’ ଗଭାରୁ ସନ୍ଧ୍ୟାର ସଜ ମଲ୍ଲିଫୁଲ
କାଢ଼ି ଫିଙ୍ଗି ଦେଲା ବେଳେ
ତା’ର ନାଇଁ ନାଇଁ ଥାଉ ଥାଉ,
ତା’ ଶାଢ଼ୀ ଖୋଷଣୀକୁ ନଜାଣିବା ପରି
ଖୋଲିଦେଲା ବେଳେ
ତାର ଉଁ ହୁଁ ଶୁଣି
ମୋତେ ଭାରି ହସ ଲାଗେ ।
ପ୍ରତି ରାତିରେ ଧରାବନ୍ଧା
ଦିଆ ନିଆର ପର୍ବ ।

ତା’ ର ଚଞ୍ଚଳ ଦେହରେ
ମୋ ଦୁଷ୍ଟ ଓଠର ସ୍ପର୍ଶରେ
ସବୁ ରାତିରେ ପରଖି ଦେଖିଛି ,
ତା’ ଗଭିର କୌତୁହଳ ନାଭିକେନ୍ଦ୍ରରୁ
ତା’ ହରିଣୀ ଆଖିଯାଏ
ମୋ ପୁରୁଷ ପଣିଆର ସ୍ୱାକ୍ଷର
ଦେଇ ଚାଲିଛି ରାତି ତମାମ ।
ତଥାପି ସେ ନିରବରେ
ମୋ ହୃଦୟର ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡରେ
ନିଜକୁ ସମର୍ପିଛି ।