ମନେ ପଡ଼େ ସେଇ ପୁରୁଣା ଦିନ
ଦେଖିଥିଲି ମୁଁ ଯେ କେତେ ସପନ,
ବାଲିଖେଳ ଆଉ ଅଝଟ ପଣି’ଆ
ମୋ’ ଅତୀତର ହଜିଲା ଦିନ ।
ଘର ଅଗଣାରେ, ସାହି ରାସ୍ତାପରେ
ହଜାଇଛି କେତେ ଅଭୂଲା ସ୍ମୃତି,
ଫେରି କି ଆସନ୍ତା, ସେଇ ଦିନ ମୋର
ପୁଣି ଯେ ଗାଆନ୍ତି, ସେ ବାଲ୍ୟ ଗୀତି ।
ଟୁଉକୁ ମୁସି ବା ଜହ୍ନମାମୁଁ ଗୀତ
ମନେ ପଡ଼େ ଏବେ ସଖା ସଙ୍ଗାତ,
ସମୟ ଚକ୍ରର ନାହିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣଛେଦ
ଚାଲିଛି ସେ ପରା, ଅନବରତ ।
କେତେ ବଦଳିଛି ମୋହରି ଦୁନିଆ
ଆଉ କି ଫେରିବ ସେଇ ଅତୀତ,
ଅତୀତରୁ ଆସି ବର୍ତ୍ତମାନେ ଉଭା
ଭବିଷ୍ୟତ ସତେ କରେ ଜାଗ୍ରତ ।
ସେ ଅତୀତ ମୋର ଚାଲିତ ଯାଇଛି
ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋର ଉଭା ଯେ ଗରବେ,
ସ୍ୱାଗତ କରୁଛି ମୋର ଭବିଷ୍ୟତ
ନିଦ୍ରା ଭଙ୍ଗ କରି, ଆସହେ ବେଗେ ।
ଭୟ ଲାଗେ ପୁଣି ଲାଗେ କୌତୁହଳ
ରହିବ କେମିତି ଆଗାମୀ ଦିନ,
ଭଲ ହେଉ ଅବା ହେଉ ସେ ଖରାପ
ତଥାପି ବ୍ୟାକୁଳ ହୁଏ ମୋ’ ମନ ।
କିଛି ଯେ ଅତୀତ, କିଛି ବର୍ତ୍ତମାନ
କିଛି ଭବିଷ୍ୟତ ଆମ ଜୀବନ
ସମସ୍ତିଙ୍କ ସ୍ନେହ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ପାଇ ପ୍ରଭୁ
ଦୁଃଖେ ସୁଖେ ସରିଯାଉ ମୋ’ ଦିନ ।
ହୁଅନ୍ତୁ ସେ ରାମ ଅବା ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ
ସଦା ଯେ ନଥିଲେ, ଧରା ଭୂମିରେ,
କିଏ ଆଜି ଯିବ, କିଏ ଅବା କାଲି,
ସଭିଏଁ ତ ଆମେ ଯିବା ସତ୍ୱରେ ।
ashutosh tripathy
June 30, 2016 at 8:15 pm
very heart touching
Munna Mohapatra
June 30, 2016 at 9:11 pm
Dhanyabad sir …. sorry to say due to busy in business …. so late responce ….