କବିତା

କାଉ

Gupteshwar Nanda's odia children poem Kaau

ମୋ ରାବକୁ ଶୁଣି ଶୀଘ୍ର ଉଠିବ
ଏହି ଚିନ୍ତା କରି ମନେ
ସ୍ଵରଟି ମୋହର ହେଲା ଶ୍ରୁତିକଟୁ
ଠାକୁରଙ୍କ ବରଦାନେ ।

କାଉ

ମୁଁ ରାବିଦେଲେ କାହିଁକି ତୁମକୁ
ବିରକ୍ତି ଲାଗୁଛି ଏତେ
ସକାଳୁ ସକାଳୁ ମୋ ରାବ ଶୁଣି
ଉଠ ନୀତି କୁହ ମୋତେ ?

ମୋ ରାବକୁ ଶୁଣି ଶୀଘ୍ର ଉଠିବ
ଏହି ଚିନ୍ତା କରି ମନେ
ସ୍ଵରଟି ମୋହର ହେଲା ଶ୍ରୁତିକଟୁ
ଠାକୁରଙ୍କ ବରଦାନେ ।

ତୋହର କାନରେ ମୋ ସ୍ୱର ବାଜିକି
ହୋଇଲେ ଶ୍ରୁତି ମଧୁର
ମଠ ହେଲା କହି ସଅଳ ବାବୁରେ
ଛାଡ଼ିବୁ କି ଶଯ୍ୟା ତୋର ?

ଘରକୁ ତୋର କୁଣିଆ ଲୋକ କେ
ଆସିବା ଜାଣିଲେ ମୁହିଁ
କା କା କରିକି ରାବିଲେ ଦୁଆରେ
ଖବର ପାଉରେ ତୁହି ।

ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ମାରିବାକୁ ଧାଉଁ
କାହିଁକି କହ ହେ ନର
ସଂସାର ର ସବୁ ମଇଳା ଖାଇ
ଭଲ କି କରୁନି ତୋର ?

ସେଇଥି ପାଇଁ ରେ ମଣିଷ ତୁହି
ନକର ଘୃଣା କାହାକୁ
ମହତ୍ତ୍ୱ ଥିବାରୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଜାଣ
ଗଢ଼ିଛି ସବୁ ଜୀବଙ୍କୁ ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top